Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Miguel Serrano. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Miguel Serrano. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠO ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΙΓΚΕΛ ΣΕΡΡΑΝΟ



 

... Ναι, πιστεύω στα ιδανικά, στα όνειρα, στις δόξες της νύχτας του παρελθόντος, στα φαντάσματα των συντρόφων που ’χουν χαθεί, στις χρυσές σκιές, στην ηχώ των βημάτων τους, στους παλαιούς δρόμους και πόλεις, σε όλα αυτά που δραπετεύουν προς το φως που εκπέμπει η μαρτυρική γη, στη νοσταλγία για μια Χρυσή Εποχή, τότε που οι ήρωες ζούσαν ανάμεσά μας και οι Θεοί μάς μιλούσαν. Διότι είμαι ένας από αυτούς που έχουν μιλήσει με τους Θεούς…
Δεν έχω την πρόθεση να γράψω μια βιογραφία για τα «εξωτερικά» συμβάντα της ζωής μου, της τόσο πλούσιας σε γεγονότα (διότι «πήγα κάτω χαμηλά στις καλύβες και πάνω ψηλά στα παλάτια…»), ─αν και αυτό είναι στο πνεύμα της «εποχής του κίτρινου Τύπου»─ μα να δείξω αυτό που είναι μυθικό, αρχετυπικό, δηλαδή αυτό που δεν είναι μόνο δικό μου αλλά πολλών. Με μια λέξη: το Μυστήριο, στην έκταση στην οποία αυτό μπορεί να αποκαλυφθεί.


     Έχω εντοπίσει τις οικογενειακές μου ρίζες όσο πιο μακριά μπορούσα, πρώτα στη Χιλή και έπειτα στο βόρειο τμήμα της Ισπανίας, στις Αστούριες της Γαλικίας, «εκεί όπου ούτε οι Μαυριτανοί ούτε οι Ιουδαίοι έχουν πατήσει». Από εκεί προέρχομαι. Μπορώ να αντικρίσω μόνο Κέλτες και Βησιγότθους στο οικογενειακό μου δέντρο, και για την ακρίβεια περισσότερους Βησιγότθους παρά Κέλτες. Το όνομα της μητέρας μου ήταν Μπέρτα (Berta), ένα γερμανικό όνομα το οποίο προέρχεται από τη θεά Pertha. [...]
Η "μνήμη του αίματος" εμφανίζεται αργά, αρκετά αργά. Έρχεται μέσα από σκιές πόνου και εξιλέωσης. Μια ζωή ολόκληρη δεν αρκεί για να ακούσει κανείς όλα της τα μηνύματα, να διαβάσει το σοφό της βιβλίο. [...]


Το δικό μου όνομα είναι Σερράνο. Αυτή η λέξη σημαίνει: οροσειρά, βουνό. Γεννήθηκα κοντά στα βουνά της πατρίδας μου και έχω αγαπήσει τις ψηλότερες κορφές. Έχω δει τους πέτρινους γίγαντες, και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα βουνά είναι πετρωμένοι γίγαντες που πρέπει να απελευθερωθούν. Αυτό είναι το έργο της ζωής μου: να απελευθερώνω, να δίνω νέα πνοή στους γίγαντες. Γι’ αυτόν τον λόγο έχω περιπλανηθεί στα μεγαλύτερα όρη της γης, στις Άνδεις, στα Ιμαλάια, στα Πυρηναία Όρη (κατοικία της Πυρήνης, αγαπημένης του Ηρακλή) και στις Άλπεις, όπου ζει ο Βασιλιάς Λάουριν μαζί με τα ξωτικά. Στα Ιμαλάια έψαξα για τις μαγεμένες πόλεις της Αγκάρθα (Agartha), ενώ στις Άνδεις της νεότητάς μου για την Πόλη των Καισάρων (την οποία ψάχνω ακόμη), την Παϊτίτι (Paititi), την Elelin, την Τραπαλάντα. [...]


Έτσι μεγάλωσα, λοιπόν, σαν ένας «αγνός τρελός», ανάμεσα στα άγρια δάση της πατρίδας μου στον νότο του κόσμου, στο Νότιο Πόλο. [...] 

... Ο Χιμένεθ  μού έκανε νόημα να μπω στην πορεία. Δέχτηκα με χαρά. Μου άρπαξε το χέρι, λέγοντάς μου: «Τώρα βαδίζουμε μαζί. Είσαι έτοιμος να πεθάνεις μαζί μας;» 
    «Ναι», του απάντησα, «είμαι έτοιμος». 
     Και δεν έχω ποτέ προδώσει αυτόν τον όρκο, είμαι πάντοτε έτοιμος να πεθάνω για εσάς, τους ήρωες του εδώ και του πέρα. Έκτοτε, συνεχίζω να βαδίζω, ενώ πολλοί άλλοι έχουν εγκαταλείψει τη Μεγάλη Πορεία.
     Το 1939 ήμουν μόνον είκοσι ενός ετών. Κι όμως, σαράντα πέντε χρόνια αργότερα, νιώθω ακόμα πιο νέος από τότε, πιο σταθερός, ακόμη πιο  βέβαιος για αυτά τα ιδανικά...

Αποσπάσματα από το έργο του Μιγκέλ Σερράνο, ''Αδόλφος Χίτλερ - Ο τελευταίος Αβατάρ''


Στα ελληνικά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Θούλη τα βιβλία του Μιγκέλ Σερράνο:

Ο Ερμητικός κύκλος



Ο Υιός του Χήρου 



πηγή



RV

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

Εθνικοσοσιαλιστική πολιτεία, ένας επίγειος παράδεισος



    Ούτε οι καπιταλιστές ούτε οι μαρξιστές ξεσηκώθηκαν  ποτέ ενάντια στη δουλεία του τόκου. Μόνο ένα σύστημα το έπραξε, μόνο ένα έθνος: ο Εθνικοσοσιαλισμός της χιτλερικής Γερμανίας. Αυτό το σύστημα κατήργησε την τοκογλυφία, δεν δέχθηκε την πληρωμή των τόκων, κατήργησε τον «κανόνα του χρυσού», και καθιέρωσε τον «κανόνα της εργασίας».

  Αν ο Εθνικοσοσιαλισμός είχε επικρατήσει στον κόσμο, σήμερα δεν θα υπήρχε ούτε φτώχεια, ούτε εξαθλίωση, ούτε διαφθορά, ούτε καπιταλιστική εκμετάλλευση, ούτε ολοκληρωτική μαρξιστική υποδούλωση. Θα υπήρχε αυτό που πραγματικά ήταν η Γερμανία του Χίτλερ, δηλαδή ό,τι πιο κοντινό στην κοινωνική δικαιοσύνη και σε έναν επίγειο παράδεισο, που θα μπορούσε ποτέ να ζητήσει ο άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο και σε αυτήν την εποχή.

Miguel Serrano, El Mercurio (Σαντιάγκο), 14.9.1986


RV


Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ από τη Θούλη: Μιγκέλ Σερράνο, Ο Υιός του Χήρου





Συγγραφέας: Miguel SerranoΜιγκέλ Σερράνο
Εκδόσεις: Θούλη
Μετάφραση από τα ισπανικά: Ευάγγελος Ανδρούλης
Επιμέλεια: Αθηνά Μάρκου
Σελίδες: 71
Έτος έκδοσης: 2018
ISBN: 978-618-5317-04-1

''Ο Υιός του Χήρου'' είναι ένα από τα τελευταία έργα του Μ. Σερράνο, γράφτηκε το 2002 και εκδόθηκε το 2003. Πρόκειται για ένα βαθιά φιλοσοφικό, μεταφυσικό και αποκαλυπτικό έργο, γεμάτο πλούσια νοήματα και συμβολισμούς. Εξετάζει, συνοπτικά αλλά περιεκτικά, θέματα που και σε άλλα βιβλία του έχει πραγματευθεί ο συγγραφέας, όπως την πλαστογράφηση της άριας παράδοσης από ξένα δόγματα και ξένες φυλές, ή την πορεία και τον αγώνα του ανθρώπου «σε αυτή τη γη», για την Ολοκλήρωση, την ανάκτηση της χαμένης θειότητάς του, την «επιστροφή στη χαμένη πατρίδα». «Γιατί οι Θεοί δεν πεθαίνουν ποτέ. Και επειδή οι Θεοί δεν πεθαίνουν ποτέ (διότι το Αρχέτυπο είναι ένα και αδιαίρετο), αλλά αναγεννώνται και επανενσαρκώνονται, θα επιστρέψουν με διαφορετική εμφάνιση, για να επαναλάβουν την ιστορία τους, εκεί που οι άνθρωποι προσπαθούν να δημιουργήσουν νέες θρησκείες από τα βάθη του Συλλογικού Ασυνειδήτου».

Συγχρόνως, ο Σερράνο αποκαλύπτει το σχέδιο αντικατάστασης της παλιάς, δισχιλιετιούς, ενοχής των «γκόιμ» για τον θάνατο ενός Θεού από μια νέα ενοχή που θα την επιβάλει μια νέα θρησκεία, την ενοχή απέναντι στον «εκλεκτό λαό του θεού», «προφητεία» η οποία επαληθεύεται διαρκώς από τότε που γράφτηκε το βιβλίο.



RV

Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Μιγκέλ Σερράνο (1917-2009) -100 χρόνια από τη γέννησή του


 


από το βιβλίο του "Αδόλφος Χίτλερ, ο τελευταίος Αβατάρ" 
   

  «Γιατί» με ρωτούν «βάζεις σε κίνδυνο τη συγγραφική δουλειά μιας ολόκληρης ζωής; Μήπως, δεν γνωρίζεις ότι όλες οι εκδοτικές εταιρείες του κόσμου βρίσκονται στα χέρια Ιουδαίων; Και τώρα που τα βιβλία σου μεταφράζονται στα γερμανικά, στα αγγλικά και σε άλλες γλώσσες και διαβάζονται σε τόσες χώρες, εσύ γράφεις ανοιχτά υπέρ του Χίτλερ και του εσωτερισμού του; […] Θέτεις σε κίνδυνο όχι μόνο το έργο σου αλλά και την ίδια τη ζωή σου…» 

      Έτσι μου μίλησαν οι φίλοι, οι συγγενείς, ακόμα και οι εχθροί μου. Γιατί έτσι μιλούν σήμερα οι άνθρωποι. Αυτή είναι η φωνή των καιρών μας. Μα εγώ δεν ανήκω σε αυτούς τους καιρούς, ούτε σε αυτόν τον κόσμο, ούτε σε αυτές τις ημέρες […] Δεν φοβάμαι να χάσω τα πάντα, ακόμα και τη ζωή μου[…] Διότι είμαι ένας από αυτούς που έχουν μιλήσει με τους Θεούς[…] Είμαι πιστός στις δόξες της νύχτας, στο φως μιας Χρυσής Εποχής, στους ήρωες, στους φίλους μου, στον θρύλο, στο όνειρο, στον μύθο[...]

    Έχω εντοπίσει τις οικογενειακές μου ρίζες πρώτα στη Χιλή και έπειτα στο βόρειο τμήμα της Ισπανίας, στην επαρχία Αστούριες της Γαλικίας, «εκεί όπου ούτε οι Μαυριτανοί, ούτε οι Ιουδαίοι έχουν πατήσει». Από εκεί προέρχομαι. Στο οικογενειακό μου δέντρο βλέπω μόνο Κέλτες και Βησιγότθους, και για την ακρίβεια περισσότερους Βησιγότθους παρά Κέλτες […]

    Το όνομά μου είναι Σερράνο. Αυτή η λέξη σημαίνει: οροσειρά, βουνό. Γεννήθηκα κοντά στα βουνά της πατρίδας μου και έχω αγαπήσει τις ψηλότερες κορφές[…]. Έτσι μεγάλωσα, λοιπόν, σαν ένας «αγνός τρελός», ανάμεσα στα άγρια δάση της πατρίδας μου στον νότο του κόσμου, στον Νότιο Πόλο[…]


    Μόνο σε έναν, στον Χίτλερ, συσσωρεύεται η ανώτερη δύναμη του Υπερβόρειου Αρχέτυπου, του Θεού […]

    Πέθαινα μαζί με κάθε έναν σύντροφο που πέθαινε! Αναζήτησα επίσης σε όλον τον κόσμο τους συντρόφους που επέζησαν και τους συνόδευσα μέχρι την τελευταία τους πνοή, όπως τον Έζρα Πάουντ, όπως τη Σάβιτρι Ντέβι.[…]

    Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ο Μεγάλος Πόλεμος των Κόσμων. Όποιος βλέπει αυτόν τον πόλεμο σαν έναν ακόμη πόλεμο, ή τον συγκρίνει με τον Α΄ Παγκόσμιο, δεν έχει καταλάβει τίποτα. Όλοι οι πόλεμοι που είχαν λάβει χώρα μέχρι τότε ήταν απλώς μια προετοιμασία για αυτόν τον Μεγάλο Πόλεμο. Και οι πόλεμοι που θα ακολουθήσουν σε αυτόν τον πλανήτη δεν θα είναι παρά η συνέχειά του[…]

    Ο Μεγάλος Πόλεμος δεν έχει ακόμα τελειώσει· η τελευταία λέξη δεν έχει ακόμα ειπωθεί. Η Τελευταία Στρατιά θα είναι αυτή του Χίτλερ…

Ristorante Verona


Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Miguel Serrano - Ο Ερμητικός Κύκλος



Απόσπασμα από το βιβλίο

    «Ναι», είπε ο Γιουνγκ ήσυχα και στοχαστικά, «και υποθέτω ότι αυτή ακριβώς η έλλειψη της προσωπικότητας είναι που κάνει την Ανατολή να δέχεται με τόσο μεγάλη ευκολία συλλογικά συστήματα όπως ο κομμουνισμός και θρησκευτικά συστήματα όπως ο Βουδισμός, τα οποία στοχεύουν, πάνω απ’ όλα, στο να εκμηδενίσουν την ιδέα της προσωπικότητας…»
    Όπως και τις άλλες φορές, η ώρα πέρασε γοργά και χωρίς να το καταλάβω. Αλλά είδα τις απογευματινές σκιές να πέφτουν έξω από το παράθυρο και φοβήθηκα να μην τον κουράσω. Πριν φύγω, ωστόσο, ήθελα να πω ένα ακόμη πράγμα:
    «Λίγο καιρό πριν, όταν γευμάτιζα με τον Έσσε, τον ρώτησα πώς γινόταν να έχω την καλή τύχη να κάθομαι μαζί του στο τραπέζι του• κι εκείνος μου είπε ότι δεν ήταν μια απλή σύμπτωση, αφού μόνο οι σωστοί προσκεκλημένοι έρχονταν εκεί. Μίλησε για τον Ερμητικό Κύκλο».
    Ο Γιουνγκ χαμογέλασε ελαφρά και είπε: «Αυτό είναι αλήθεια• ο νους έλκει τον νου. Μόνο οι σωστοί έρχονται, και κατευθυνόμαστε από το Ασυνείδητο, διότι το Ασυνείδητο γνωρίζει».



RV