Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020

Το Εβραϊκό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

 



Η πρώτη φορά που έγινε λόγος για ένα Εβραϊκό Κοινοβούλιο  ήταν το 1897, τη χρονιά που πραγματοποιήθηκε το πρώτο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο στη Βασιλεία της Ελβετίας. Σήμερα, περισσότερο από έναν αιώνα μετά από εκείνη τη συνάντηση που οργανώθηκε από τον αρχισιωνιστή Theodor Herzl (1860-1904), ιδρύθηκε το Εβραϊκό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ένα Κοινοβούλιο που δημιουργήθηκε νόμιμα με τις ευλογίες όλων των πολιτικών ανδρεικέλων της Ευρώπης και έχει ως στόχο να «δώσει φωνή στις σκέψεις, τις ιδέες και τις ανησυχίες των Εβραίων της Ευρώπης», συμβάλλοντας στην ενδυνάμωση των εβραϊκών ευρωπαϊκών κοινοτήτων.


Φαίνεται πως τόσο οι πολιτικοί, όσο και τα ΜΜΕ που στηρίζουν τις κοινότητες των Εβραίων της Ευρώπης ή βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους, δεν αρκούν, καθώς ο ευρύτερος στόχος είναι να ασκηθούν εντονότερες πιέσεις μέσω του νέου «κοινοβουλίου», καθώς και μέσω του παγκόσμιου εβραϊκού λόμπι. Πιέσεις που έχουν να κάνουν με την πολιτική της «μηδενικής ανοχής» στον «νεοναζισμό», στο ρατσισμό, στην ξενοφοβία, στην «άρνηση του ολοκαυτώματος» και γενικά σε όλες τις μορφές αντιλήψεων και απόψεων που αποκλίνουν από το «πολιτικώς ορθό», ώστε να δημιουργηθεί ένα ακόμη πιο ισχυρό καθεστώς φίμωσης της γνώμης και της έκφρασης.


Στις 16 Φεβρουαρίου του 2012 οι πόρτες του Εβραϊκού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου άνοιξαν στις Βρυξέλλες για τους 120 Εβραίους βουλευτές από 47 χώρες της Ευρώπης (και όχι μόνο), είτε οι χώρες αυτές είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είτε όχι – από την Αλβανία, την Αρμενία, Βοσνία Ερζεγοβίνη, την Κροατία, το Σαν Μαρίνο, το Μονακό, τη Σερβία, Μαυροβούνιο, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν κλπ.


Η ίδρυση  του ΕΕΚ ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εβραίων (European Jewish Union, EJU), μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2011 από δύο Ουκρανούς δισεκατομμυριούχους εβραϊκής καταγωγής, τους Vadim Rabinovich και Ihor Kolomoyskyi.


Ο Kolomoyskyi παλαιότερα  είχε προσπαθήσει να εκλεγεί πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Εβραϊκών Κοινοτήτων (European Council of Jewish Communities) – που ιδρύθηκε πριν από 40 χρόνια – ενώ ο Rabinovitch υπήρξε αντιπρόεδρος του ECJC.


Οι εκπρόσωποι του  Εβραϊκού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξελέγησαν μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 18 Οκτωβρίου έως  τις 15 Δεκεμβρίου του 2011. Στις εκλογές  συμμετείχαν ως υποψήφιοι 1000 περίπου Εβραίοι, οι οποίοι ζουν και εργάζονται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης (και όχι μόνο), ενώ οι  ψηφοφόροι ήταν  συνολικά 400.000.


Μέλη του εβραϊκού κοινοβουλίου είναι ραβίνοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες, νομικοί, επιστήμονες, αθλητές, καλλιτέχνες κλπ.  Μεταξύ αυτών είναι: ο Πρέσβης Jakob Finci, εκπρόσωπος για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, ο Vittorio Pavoncello, υψηλό μέλος της Ένωσης των ιταλικών Εβραϊκών Κοινοτήτων και ο αριστερός Ιταλο-αφρικανο-εβραίος Roger Coianiz, στέλεχος του ιταλικού αριστερού κόμματος «Αριστερά-Οικολογία-Ελευθερία» από την Ιταλία. O Pierre Besnainou, πρόεδρος του «Ιδρύματος του γαλλικού Ιουδαϊσμού»   (“Fondation du Judaïsme Français”), θέση που προηγουμένως κατείχε ο David de Rothschild. O δικηγόρος Oliver Mishcon από τη Μεγάλη Βρετανία.  Ο οικονομολόγος Joel Rubinfeld από το Βέλγιο. Ο Nathan Gelbart από τη Γερμανία. Ο Jozef Camhi από την Τουρκία. Από την Ελλάδα εξελέγησαν ο μηχανικός Ηλίας Μπορμπόλης (Ilias Borbolis) και ο Αβραάμ Ρεϊτάν (Avraam Reitan), τ. Γεν. Γραμματέας του Κ.Ι.Σ.Ε. Από την Κύπρο ο Arie Zeev Raskin, ιδρυτής της Εβραϊκής Κυπριακής Ένωσης.


Το Ευρωπαϊκό Εβραϊκό Κοινοβούλιο είναι βασισμένο να λειτουργεί σύμφωνα με την Κνεσέτ. [H Κνέσετ είναι το κοινοβούλιο του Ισραήλ. Έχει έδρα την Ιερουσαλήμ και συγκλήθηκε σε σώμα για πρώτη φορά το 1949. Αποτελείται συνολικά από 120 βουλευτές, οι οποίοι εκλέγονται για 4 χρόνια. Ως νομοθετική εξουσία της ισραηλινής κυβέρνησης, η Κνέσετ θεσπίζει νόμους, εκλέγει τον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό,  επιβλέπει το έργο της κυβέρνησης, διατηρεί την αρμοδιότητα για την καθαίρεση του προέδρου του κράτους και του ελεγκτή του κράτους από τα καθήκοντά τους, ενώ μπορεί να διαλυθεί η ίδια και να προκηρύξει νέες εκλογές. Η Κνέσετ έχει τη δυνατότητα να περάσει οποιοδήποτε νόμο με απλή πλειοψηφία.]


Τα εγκαίνια του Εβραϊκού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συνέπεσαν με την επίσκεψη στις Βρυξέλλες μιας αντιπροσωπείας 40 μελών της Διάσκεψης των Προέδρων των Μεγαλύτερων αμερικανικών εβραϊκών οργανώσεων (Conference of Presidents of Major American Jewish Organizations), με επικεφαλής τους Richard Stone και Malcolm Hoenlein. Η αντιπροσωπεία είχε συνομιλίες με την εκπροσώπους της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, καθώς και Βέλγους αξιωματούχους, Μεταξύ των θεμάτων που είχαν συζητηθεί κατά τη διάρκεια εκείνων των συνομιλιών ήταν το θέμα του αντισημιτισμού καθώς και τα ζητήματα που αφορούν το Ιράν και τη Συρία


Κατά τις εναρκτήριες ομιλίες τους οι Εβραίοι «ευρωβουλευτές»  εξήγησαν τους λόγους και τους σκοπούς της ίδρυσης του EEK.   «Ο κοινός παρονομαστής» των «ευρωβουλευτών» του ΕΕΚ είναι «η εβραϊκή τους ταυτότητα και το πάθος τους για την προώθηση των εβραϊκών συμφερόντων σε διεθνή κλίμακα»


Η Antonya Parvanova, εκπρόσωπος που εκλέχθηκε από τη βουλγαρική εβραϊκή Κοινότητα, δήλωσε ότι η συνάντηση της 16ης Φεβρουαρίου του 2012 έχει ιστορική σημασία μιας και θα σηματοδοτήσει το μέλλον των Εβραίων της Ευρώπης.


«Είμαι υπερήφανη και ευγνώμων που βρίσκομαι ενώπιόν σας σήμερα – είπε η Parvanova. Για πρώτη φορά, συγκεντρώθηκαν εδώ, σε αυτή την αίθουσα, οι εκπρόσωποι των οργανώσεων που εκπροσωπούν περισσότερους από 3,5 εκατομμύρια Εβραίους πολίτες  απ’ όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο … “Το νέο Εβραϊκό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι η φωνή που αντιπροσωπεύει και ενισχύει την εβραϊκή κοινότητα στην Ευρώπη.“…


«Για πρώτη φορά στην ιστορία, οι Εβραίοι της Ευρώπης συναντώνται σήμερα εδώ, σαν ένας άνθρωπος, ή θα έλεγα καλύτερα  σαν ένα σύνολο ανθρώπων  με ένα ενιαίο σκοπό»… «Η εβραϊκή κοινότητα στην Ευρώπη, θα αποβεί  σίγουρα απαραίτητη σε ένα ευρύ φάσμα συζητήσεων στις οποίες αναμένεται να συμβάλλει δυναμικά»….


«Είμαστε σήμερα εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έναν χώρο που υπήρξε πάντα σύμβολο για το μέλλον της ειρήνης, της ανεκτικότητας και της δημοκρατίας. Φυσικά, υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν για να ενισχυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά η Ευρώπη παραμένει ενωμένη (!) εδώ και περισσότερο από 50 χρόνια με βάση τις αξίες οι οποίες πρέπει να διατηρηθούν ζωντανές σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. Ο εξτρεμισμός, ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και ο αντισημιτισμός δεν έχουν καμία θέση στην Ευρώπη και αυτό το Κοινοβούλιο θα συνεχίσει να εκπροσωπεί και να προστατεύει τα δικαιώματα του κάθε ευρωπαίου πολίτη.»


O επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εβραϊκής Ένωσης, Tomer Orni, δήλωσε μεταξύ άλλων: «Το όραμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Εβραίων είναι πλέον μια πραγματικότητα. Αυτό είναι ένα ιστορικό γεγονός όπως και ότι το νέο κοινοβούλιο είναι ένα σημαντικό ορόσημο για την εβραϊκή εκπροσώπηση στην Ευρώπη. Είμαστε βαθιά πεπεισμένοι ότι το κοινοβούλιο θα είναι μια θετική δύναμη στην κάλυψη των μεταβαλλόμενων συνθηκών και μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο ευρωπαϊκός εβραϊσμός».


Ο ίδιος ο Orni, μιλώντας σε άλλο συνέδριο πριν λίγους μήνες, με θέμα «την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και τις επιπτώσεις της στον αντισημιτισμό», που πραγματοποιήθηκε στην έδρα της ΕΕ, κατηγόρησε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς ότι διατηρούν στο DNA τους τον αντισημιτισμό, τονίζοντας  ότι «οι Εβραίοι στην Ευρώπη έχουν πάντα βιώσει τον αντισημιτισμό»…« ο αντισημιτισμός είναι μέρος του DNA της Ευρώπης. Έχει τις ρίζες του στην Ευρώπη ενώ υπήρχαν πάντα διαφορετικές πηγές κινήτρων για τον αντισημιτισμό.»


Το εβραϊκό λόμπι το οποίο ως γνωστό ασκεί τεράστια επιρροή στα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης των Η.Π.Α., ενισχύεται πλέον από το ΕΕΚ  που παρεμβαίνει απροκάλυπτα στα εσωτερικά των ευρωπαϊκών χωρών.


Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για το γεγονός ότι ορισμένοι Εβραίοι ιδρύουν το δικό τους κοινοβούλιο με κύριο στόχο την υπαγόρευση μιας  κοινής πολιτικής των Εβραίων στην Ευρώπη [Με την ίδια λογική, θα μπορούσαν π.χ. οι μουσουλμάνοι που ζουν στην Ευρώπη και είναι τουλάχιστον δέκα φορές περισσότεροι από τους Εβραίους, να ιδρύσουν ένα αντίστοιχο «Μουσουλμανικό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».]. Ενέργεια σαν αυτή δείχνει ότι, επιδιώκεται η δημιουργία ενός μηχανισμού πίεσης από τους Εβραίους, που σκοπό έχει  την άνευ όρων υπεράσπιση του Ισραήλ, ανεξάρτητα από τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν και εξακολουθούν να διαπράττονται από το κράτος αυτό εναντίον των Παλαιστινίων και των γειτονικών λαών. Επιδιώκεται, επίσης, η ενίσχυση του δεσμού μεταξύ του Ισραήλ και των Εβραίων σε όλο τον κόσμο, καθώς η καθιέρωση μιας ενιαίας πολιτικής για τον εντοπισμό και την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, με την οποία θα πρέπει να ευθυγραμμιστούν  όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί.


Παύλος Γκάστης


RV



Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2020

Ένα κοινοβούλιο μέσα στο κοινοβούλιο: European Jewish Parliament (EJP)

 


Αποκλειστικό θέμα του ιστολογίου «ΕΣΧΑΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ»

Περισσότερα εδώ και εδώ


RV


Η χώρα του μπάτε σκύλοι αλέστε


 

 Ανατολικά της Άνδρου το ''Kanuni'' - Πλέει με συνοδεία δύο τουρκικών πολεμικών πλοίων. Πολίτες φωτογραφίζουν το γεωτρύπανο από τα μπαλκόνια 

Περισσότερα εδώ

Τουρκικά μαχητικά εισέβαλαν στο ελληνικό έδαφος λίγα μίλια από το «Κανουνί»

Περισσότερα εδώ

Πέντε τουρκικά πολεμικά πλοία, δύο υποβρύχια και πλήθος ΑΦΝΣ και drones γύρω από το Orus Reis εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας 

Περισσότερα εδώ


RV

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2020

Αιγαίο ώρα μηδέν - Το δάχτυλο στη σκανδάλη και όλα... ανοιχτά!



Στρατιωτικές πηγές χαρακτηρίζουν ιδιαιτέρως κρίσιμη την κατάσταση, εκφράζοντας παράλληλα ανησυχία για τις κινήσεις της Άγκυρας τις επόμενες ώρες αλλά και εμπιστοσύνη στις δυνατότητες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που παρακολουθούν κάθε στιγμή τις κινήσεις του Oruc Reis και των συνοδευτικών πολεμικών σκαφών.

Μάλιστα, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τις τελευταίες ώρες έχουν ενισχυθεί οι δυνάμεις του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή νοτίως του Καστελόριζου, με την ηγεσία να κατευθύνει μεθοδικά, με ψυχραιμία, υπομονή και αποφασιστικότητα τα ελληνικά πλοία.

Περισσότερα εδώ

RV

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2020

ΜΗ ΝΟΜΙΜΗ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΪΟ ΤΟΥ 2012

 


Μετά την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων περί της ενοχής της ηγεσίας και όλων των βουλευτών της Χρυσής Αυγής για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και ένταξη σε αυτήν, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος θριαμβολογεί και κραυγάζει ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι πολιτικό κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση. 

Επιπλέον, αντιμετωπίζουν την απόφαση ως αμετάκλητη, ενώ δεν πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο της αθώωσης στον δεύτερο βαθμό, ή ακόμη και της αναίρεσης από τον Άρειο Πάγο μιας ενδεχομένως καταδικαστικής απόφασης στον δεύτερο βαθμό. 

Ακόμη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, ήδη με την άσκηση ποινικής διώξεως για εγκληματική οργάνωση, με υπουργική απόφαση (βάσει νόμου που ψηφίστηκε μετά την άσκηση της διώξεως) ανεστάλη η κρατική οικονομική ενίσχυση μέχρι την αμετάκλητη απόφαση των αρμοδίων ποινικών δικαστηρίων. Μάλιστα, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας απέρριψε την αίτηση της Χρυσής Αυγής για την ακύρωση της απόφασης αναστολής της χρηματοδότησής της, τονίζοντας ότι η ενδεχόμενη εμπλοκή της ηγεσίας πολιτικού κόμματος σε εγκληματική οργάνωση πλήττει την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, οπότε είναι ανεκτή η αναστολή της χρηματοδότησής του.

Μετά την καταδίκη έστω και σε πρώτο βαθμό της Χρυσής Αυγής, ούτε λόγος φυσικά να της δώσουν αυτό που αν ήταν νόμιμο κόμμα θα εδικαιούτο. Η ίδια η εισαγγελέας στην πρότασή της για τα ελαφρυντικά, είπε ότι η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε για εγκλήματα που πλήττουν το δημοκρατικό πολίτευμα.

Συνεπώς, η Χρυσή Αυγή ξεκάθαρα δεν θεωρείται πλέον νόμιμο πολιτικό κόμμα. Το έχουμε εμπεδώσει, μας το λένε από το πρωί μέχρι το βράδυ, πολιτικοί, μεταξύ αυτών και ο πρωθυπουργός, νομικοί, καθηγητές και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις: πρόκειται για μία εγκληματική οργάνωση που έδρασε και επεδίωξε τους εγκληματικούς σκοπούς της, λειτουργώντας προσχηματικά ως κόμμα, υπό τον μανδύα του πολιτικού κόμματος, όπως χιλιάδες φορές ακούσαμε.

Εδώ όμως ανακύπτουν εύλογα κάποια ερωτήματα: Αν η Χρυσή Αυγή δεν είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση, πώς είναι δυνατόν να είναι νόμιμη η λειτουργία του κοινοβουλίου από το 2012 όταν για πρώτη φορά μπήκε στη βουλή, ενώ κατά την καταδικαστική απόφαση από το 2008 ήταν εγκληματική οργάνωση και παρίστανε το κόμμα;  Όλες αυτές οι ψηφοφορίες στις οποίες συμμετείχε, πώς είναι δυνατόν να είναι νόμιμες, αφού κάποιοι βουλευτές δεν ήταν βουλευτές τελικά αλλά εγκληματική οργάνωση; Όπως είπαμε, από το 2013 της έκοψαν τη χρηματοδότηση λόγω της ποινικής διώξεως, επειδή αν αποδεικνυόταν εγκληματική οργάνωση θα έθιγε την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Τώρα που κατά την απόφαση απεδείχθη ότι είναι εγκληματική οργάνωση, πώς είναι δυνατόν να θεωρείται νόμιμη η λειτουργία του κοινοβουλίου από το 2012, όταν οι βουλευτές και ο αρχηγός ενός πολιτικού κόμματος ΗΤΑΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ και το κόμμα δεν ήταν κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση; 

Η καταδικαστική απόφαση μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι εφόσον η Χρυσή Αυγή δεν ήταν νόμιμο πολιτικό κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση, η συμμετοχή της στο κοινοβούλιο δεν ήταν νόμιμη –γι’ αυτό δεν της δίνουν την κρατική οικονομική ενίσχυση–  συνεπώς το τελευταίο δεν αποτελείτο από 300 βουλευτές, το τρίτο κόμμα δεν ήταν στην πραγματικότητα κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση, και όλη η λειτουργία του κοινοβουλίου, ό,τι ψήφισε δεν είναι νόμιμο αλλά κυριολεκτικώς στον αέρα.


RV

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2020

Ιδού το μέγα πρόβλημα της Ελλάδας




Παρά την τεράστια κινητοποίηση ολόκληρου του συστήματος, τα συνεχή καλέσματα και το όργιο προπαγάνδας, στο οποίο συμμετείχαν όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα, ο Τύπος, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, εξουσιαστές και αντιεξουσιαστές, το αποτέλεσμα ήταν να συγκεντρωθούν στη λεωφόρο Αλεξάνδρας λίγες χιλιάδες (ούτε 10000) από μία ολόκληρη χώρα. Οι ίδιοι μιλούν για είκοσι.

Θα περίμενε κανείς στην πρωτεύουσα των 5.000.000 με τα ΜΜΕ να καλούν ασταμάτητα, με τους καθηγητές, τους υπαλλήλους των δήμων ακόμη και τους δικαστικούς υπαλλήλους να απεργούν για να παρευρεθούν εκεί, ότι θα συγκέντρωναν ένα τεράστιο πλήθος. Ούτε 10.000 δεν ήταν. Και αυτή είναι η δύναμή τους.

Σήμερα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας ήταν όλοι. Σταλινιστές, τροτσκιστές, λενινιστές, μαοϊκοί, αναρχικοί, κομμουνιστές, ΚΚΕ ΜΛ, ΜΛ, ΚΚΕ. Όλος ο εσμός των κόκκινων εγκληματιών. Απόγονοι των συμμοριτών βιαστών και δολοφόνων. Απόγονοι των προδοτών του μικρασιατικού πολέμου (δες και εδώ), απόγονοι των προδοτών του κυπριακού αγώνα (δες και εδώ). 

Απόγονοι αυτών που αιματοκύλισαν τη χώρα από το '44 μέχρι το '49. 

Ήταν όλοι εκεί.

Οι πρωταίτιοι για τον παράνομο και εγκληματικό εποικισμό της χώρας από αλλόφυλους. Ούτε η Ευρώπη ούτε κανείς άλλος υποχρέωσε τη χώρα να γίνει καταυλισμός ισλαμιστών (δες και εδώ). Είναι αυτοί που δημιούργησαν το τέρας που λέγεται ελληνικό δημόσιο και διώκουν και λοιδορούν όσους εργάζονται (δες και εδώ). Είναι αυτοί που διέλυσαν την οικονομία και μας οδήγησαν σε πτώχευση. Είναι αυτοί που αφόπλισαν τον στρατό (δες και εδώ). Είναι αυτοί οι ίδιοι που με διαφορετικά κάθε φορά αιτήματα, 300 ημέρες τον χρόνο κλείνουν το κέντρο της πρωτεύουσας και δημιουργούν επεισόδια. Καίνε, ρημάζουν λεηλατούν και βιαιοπραγούν. Κρατικοδίαιτοι, επιχορηγούμενοι. Ήταν εκεί όλοι οι βουλευτές και συνδικαλιστές τους, όλοι οι δημοσιογράφοι τους, οι καλλιτέχνες, οι ΜΚΟ, όλοι. Ανάμεσά τους σήμερα ήταν σίγουρα και δολοφόνοι. Ίσως και οι δολοφόνοι του Φουντούλη και του Καπελώνη, και των εργαζομένων στη Μαρφίν. Ο κοινωνικός βυθός. Ήταν όλοι εκεί, ήταν λίγες χιλιάδες. Συνυπεύθυνοι οι φιλελεύθεροι - οι liberals. Ακόμη λιγότεροι από αυτούς αλλά το ίδιο υπεύθυνοι. Φιλελεύθεροι και μπολσεβίκοι. Παιδιά της ίδιας μήτρας. 

 

Λίγες χιλιάδες αλλά το μέγα πρόβλημα της Ελλάδας.


 RV

 

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2020

Μπάϋρον, πέθανε με την Ελλάδα στην καρδιά

 

Το βιβλίο αυτό έπρεπε να γραφεί για να ακολουθήσει η ψυχική λύτρωση. Από νεαρή φοιτήτρια είχα τρεις έρωτες δυνατούς και μεγάλους. Αυτή μου η εξομολόγηση ας μη με κατεβάσει στα μάτια σας. Αυτές οι επίμονες αγάπες, που ήτανε σύγχρονες, είχανε ως αντικείμενό τους τρεις λεβέντες του περασμένου αιώνα. Το Ναπολέοντα, τον Καραϊσκάκη της Ρούμελης και τον Μπάϋρον της Αλβιόνας. Για τον πρώτο έγραψα μια πραγματεία σ’ ένα σεμινάριο ευρωπαϊκού πανεπιστημίου. Για το δεύτερο ένα μεγάλο δίτομο έργο με πολλή τρυφερότητα και αγάπη, που τον έκανα γνωστό και στο ευρωπαϊκό κοινό σε άλλες γλώσσες. Για τον τρίτο εκδίδω τώρα σ’ ετούτο το χρόνο, που η Μνημοσύνη μας φέρνει πίσω στο ξεσήκωμα της Ελλάδας για τη λευτεριά της, το αφιέρωμα τούτο. Πολλά χρόνια στην ξενητιά μού έκανε συντροφιά στη σκέψη αυτό το λεβεντόπαιδο της Αλβιόνας, που έδωσε για την Ελλάδα τη ζωή του, αυτό το ποιητικό δαιμόνιο που είχε όλα τα πλεονεκτήματα ζυμωμένα και με όλα τα μειονεκτήματα μιας σπάνιας μεγαλοφυίας. Βρήκα σ’ ένα βιβλιοπωλείο αρχαίων σπάνιων βιβλίων δύο πολύτιμες εκδόσεις, για τη ζωή η μια, για το έργο η άλλη του Μπάϋρον. Μ’ αυτές που περιέχουν τα γνήσια ντοκουμέντα της ζωής και του πνεύματός του δέθηκα πιότερο μαζί του. 

Σίτσα Καραϊσκάκη 

Το βιβλίο ''Μπάϋρον, πέθανε με την Ελλάδα στην καρδιά'' μπορείτε να το βρείτε εδώ