Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μπολσεβικισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μπολσεβικισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2020

Το έγκλημα του αφοπλισμού του Ελληνικού Στρατού


Si vis pacem, para bellum

Aν θες ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο

Ή αλλιώς: οι ισχυρές ένοπλες δυνάμεις είναι το αποτελεσματικότερο μέσο ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ του πολέμου. 

Ο Στρατός, θεσμός υψίστης, ζωτικής σημασίας για το κράτος, είναι το θεμέλιο της ύπαρξής του. Χωρίς Στρατό δεν υπάρχει κράτος. Όποιος παραμελήσει τον Στρατό, αδιαφορήσει για τις ανάγκες και τον εξοπλισμό του, εγκληματεί, διότι: πρώτον, μας οδηγεί σε πόλεμο και θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια, την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, και δεύτερον, μας οδηγεί σε έναν πόλεμο από μειονεκτική θέση. 

Τα κύριο ερώτημα σήμερα είναι: Είναι οι ένοπλες δυνάμεις σήμερα επαρκώς εξοπλισμένες, ώστε να αποτρέψουν έναν πόλεμο;

Τα δημοσιεύματα των ίδιων των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης μιλούν ξεκάθαρα για αφοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων  εδώ

Για να γίνουμε λίγο πιο συγκεκριμένοι με το τι εννοούμε ''αφοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων'' παραθέτουμε τα παρακάτω ευρέως δημοσιοποιημένα στοιχεία όλως ενδεικτικώς :


Υποβρύχια


«Αρχαία» σκάφη το 60% του Στόλου των υποβρυχίων περισσότερα εδώ

Τα μόλις 4 σύγχρονα υποβρύχια του στόλου (Type 214), τα οποία προβάλλονται ως ''αθόρυβος εφιάλτης των Τούρκων'' και ως το ''ισχυρό χαρτί του ΠΝ'', δεν έχουν συστήματα αντιμέτρων και τορπίλες βαρέως τύπου! Δηλαδή, όπλα ενεργητικά και παθητικά, χωρίς τα οποία στην ουσία δεν μπορεί να αποδώσει χωρίς να τεθεί σε άμεσο κίνδυνο εντοπισμού και καταστροφής από τον εχθρό το σκάφος.

Περισσότερα εδώ και εδώ


Κύριες Μονάδες Επιφανείας


 

Πλήρης εγκατάλειψη.  Το Πολεμικό Ναυτικό θα παρατάξει  στο Αιγαίο μία ονομαστική δύναμη δέκα τριών (13) κυρίων μονάδων επιφανείας.

Οι εννέα (9) κύριες μονάδες είναι φρεγάτες κλάσης «Έλλη» – οι έξι (6) «εκσυγχρονισμένες» και οι τρεις (3) μη «εκσυγχρονισμένες».  Πρόκειται για σκάφη ικανότατα την εποχή της ναυπήγησής τους – πριν από σαράντα χρόνια!

Αναλυτικά εδώ

Για τη συντήρηση και την κατάστασή τους δείτε επίσης εδώ και εδώ


Πολεμική Αεροπορία



Mirage 2000: η ''αιχμή του δόρατος της αποτρεπτικής ικανότητας της ΠΑ'' χωρίς ανταλλακτικά!  Είναι κοινό μυστικό ότι η διαθεσιμότητα των αεροσκαφών Mirage 2000 των 331 και 332 μοιρών της 114 ΠΜ πάσχει. Αριθμοί δεν δημοσιεύονται για ευνόητους λόγους . Δείτε εδώ  και εδώ

Για τις οριακές διαθεσιμότητες όλων των αεροσκαφών δείτε και εδώ


Αεροσκάφη με ληγμένα όπλα... 


Ακατάλληλα προς χρήση εκατοντάδες πυραυλικά συστήματα στην ΠΑ, δείτε εδώ 

Βλήματα MICA, Scalp, AM-39 δείτε εδώ


F 16 σε ρόλο φρουρών του Αιγαίου χωρίς ναυτικά όπλα!

 

 Διαβάζουμε σήμερα: 

Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία από την 115 ΠΜ στην Κρήτη προχωρά σε συνεχείς ασκήσεις κατά σκαφών επιφανείας με τα F-16 Block 50/52+ να εκτελούν ασκήσεις κατά πλοίων με όχι ναυτικά όπλα, που τα στερούνται ολότελα, αλλά με βλήματα AGM-65G/G2, (φωτό) 220 από τα οποία παραλήφθηκαν μαζί με τα αεροσκάφη από τις ΗΠΑ μεταξύ 2003-2006.

Η μέγιστη εμβέλεια των 25 χλμ. των ελληνικών βλημάτων δεν μπορεί να επιτευχθεί από πτήση σε πολύ χαμηλό ύψος, και η όλη φιλοσοφία τα περιορίζει στη στενή σύζευξη με τα AAQ-14 LANTIRN για βολές LOBL (εγκλωβισμός προ της εκτόξευσης), κάτι που υποβαθμίζει την επιβιωσιμότητα των αεροσκαφών...
Περισσότερα εδώ
 

AGM-84H/K SLAM-ER ένα υποστρατηγικό βλήμα με υψηλές δυνατότητες, διπλής χρήσης: και κατά χερσαίων και κατά ναυτικών στόχων. Το βλήμα το έχουν τα τουρκικά F16 εδώ και 14 χρόνια, αλλά όχι τα ελληνικά
 
Διαβάζουμε για το AGM-84H/K SLAM-ER
Είναι γεγονός ότι μία ομοβροντία δώδεκα ή δεκαέξι βλημάτων για να επιτευχθεί κορεσμός της αεράμυνάς τους από μια ασφαλή απόσταση 80 χλμ. κατά τεσσάρων πολεμικών π.χ. φρεγατών MEKO200HN και "S" του ελληνικού Στόλου, θα μπορούσε να έχει ολέθρια αποτελέσματα για το ΠΝ. 
Περισσότερα εδώ

Apache AH-64A+M270 MLRS και άλλα σύγχρονα οπλικά συστήματα αφέθηκαν στη μοίρα τους όπως το σύνολο των οπλικών συστημάτων της χώρας. 
 

Έφθασε η ώρα μηδέν και ο Έλληνας στρατιώτης θα κληθεί να πολεμήσει με κράνη και εξαρτύσεις προδιαγραφών Β´ Παγκοσμίου Πολέμου. Δείτε και εδώ

Ποιος ή ποιοι ευθύνονται για το έγκλημα που συντελείται; 

Είναι ζήτημα ιδεολογικό; Υπάρχουν δυνάμεις που συστηματικά εργάζονται για την απαξίωση του στρατού; Είναι πολύ εύκολο να απαντήσεις. Και δεν εννοούμε μόνον την αριστερά αλλά και αυτούς που επέτρεψαν με πράξεις ή παραλείψεις την ανάπτυξη και τελικά την ηγεμονία της από το 1974 μέχρι και σήμερα. 

Η αριστερή ιδεολογική ηγεμονία με πυρήνα της τον αντιμιλιταρισμό, μεθοδευμένα και σταθερά οδήγησαν στον  αφοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων.   

Η ενδεχόμενη εμπλοκή μας σε πόλεμο με την Τουρκία οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στον αφοπλισμό του Στρατού. Πράξη η οποία συνετελέσθη μεθοδικά, συστηματικά με βάθος χρόνου και πλήρη επίγνωση των ολέθριων αποτελεσμάτων. Γιατί, ας μη γελιόμαστε: αν γίνει τώρα πόλεμος με την Τουρκία, θα γίνει για να μας πάρουν εδάφη και όχι για να πάρουμε εμείς πίσω αυτά που μας ανήκουν. Αν γίνει τώρα πόλεμος με την Τουρκία, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τον εντός των τειχών εχθρό, δηλαδή τους ξένους, τους αριστερούς, τους αντιμιλιταριστές, αντιρατσιστές και λοιπούς που τόσα χρόνια προωθούν τον αφοπλισμό της πατρίδας και την ίδια στιγμή τη φιλία με τους Τούρκους, δηλαδή την υποδούλωση. Οπότε, ναι, είναι πρώτιστα ιδεολογικό το ζήτημα. 

Η αριστερά και οι πολιτικές ηγεσίες πρέπει να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη για τον αφοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων. Καμία ανοχή στους προδότες της πατρίδας. 

Ristorante Verona

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2020

ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΔΗΘΕΝ ΝΕΟΝΑΖΙ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ



Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί ευρέως η είδηση ότι Γερμανοί «νεοναζί» του κινήματος  Identitäre Bewegung (https://www.identitaere-bewegung.de) ήρθαν στην Ελλάδα, στον Έβρο και τη Λέσβο.  Οι άνθρωποι αυτοί ουδεμία σχέση έχουν με τον Εθνικοσοσιαλισμό, αντιθέτως ΤΟΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ. Η στάση τους αυτή δεν οφείλεται στην αυστηρή νομοθεσία, η οποία, άλλωστε, δεν αποτελεί πάντα εμπόδιο έκφρασης εθνικοσοσιαλιστικών θέσεων στη Γερμανία, αν σκεφθεί κανείς ότι αυτοί που διοργανώνουν και λαμβάνουν μέρος στην πορεία μνήμης για τον Ρούντολφ Ες στο Βερολίνο παρουσιάζονται και δηλώνουν Εθνικοσοσιαλιστές. Το Identitäre Bewegung απορρίπτει και συχνά με χυδαιότητα τον Εθνικοσοσιαλισμό, αποδίδοντάς του εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αμφισβητεί την επιστημονικότητα της εθνικοσοσιαλιστικής και αναθεωρητικής ερμηνείας της ιστορίας, αρνείται τον αναθεωρητισμό ξεκάθαρα,  δηλώνει ότι δεν έχει αντισημιτικές και αντιεβραϊκές τάσεις, ότι επιθυμεί μια υγιή σχέση με τον εβραϊκό λαό, υποστηρίζει τον Πούτιν, θεωρεί μέντορά του τον Αλ. Ντούγκιν (για το τι εστί Ντούγκιν δείτε και εδώ). 




Είναι αξιοσημείωτο ότι ΔΕΝ EINAI KATA της μετανάστευσης αλλά ΥΠΕΡ, αρκεί να μην είναι ανεξέλεγκτη αλλά ελεγχόμενη, να επιτρέπεται, δηλαδή, στο μέτρο που οι μετανάστες μπορούν να ενσωματωθούν και αφομοιωθούν!  ΔΕΝ είναι ούτε κατά της παγκοσμιοποίησης αλλά υπέρ, αρκεί να υπάρχουν όρια. Είναι ΥΠΕΡ της δημοκρατίας και κατά του ολοκληρωτισμού. Οι παραπάνω και άλλες θέσεις τους  παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα τους https://www.identitaere-bewegung.de/, σε επιμέρους άρθρα, και συνοπτικά στις απαντήσεις που δίνουν στην ανωτέρω ιστοσελίδα σε υποτιθέμενες ερωτήσεις του κοινού.
Ήρθαν στην Ελλάδα για να προβάλουν μετά το μαγαζάκι τους στη χώρα τους. Είναι ακόμη γνωστό ότι κάποιες τέτοιες «ταυτοτικές» ομάδες στην Ευρώπη υποστηρίζονται, αν δεν χρηματοδοτούνται κιόλας, από τον Πούτιν, προπαγανδίζουν, δε, τις αντιφυλετικές ευρασιατικές θεωρίες.
Αυτή τη στιγμή, η κατάσταση, η φύλαξη των συνόρων, η αποτροπή της εισβολής, έχει περάσει στα χέρια του στρατού και της αστυνομίας. Είναι εντελώς ανεδαφικό –όταν δεν είναι ύποπτο– να θεωρεί κανείς ότι μπορεί οποιοδήποτε πολίτης που δεν ανήκει στον τοπικό πληθυσμό να προσφέρει κάτι μεταβαίνοντας στις περιοχές αυτές, πόσω μάλλον όταν μεταβαίνει  με ένα πανό για σέλφι.


RV


Τρίτη, 3 Μαρτίου 2020

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ



 
Μέχρι σήμερα όλα τα μέσα προπαγάνδας διέδιδαν ότι όλες αυτές οι ορδές αλλοφύλων, έρχονταν στην Ελλάδα διότι "έτσι ήθελαν οι Ευρωπαίοι", ότι αυτή ήταν η ευρωπαϊκή πολιτική, ότι δεν ήταν δυνατόν να ''παρακούσουμε'' τις "εντολές'' των Ευρωπαίων εταίρων μας, κυρίως Γερμανών (πρόφαση για να εκφράσουν τον αντιναζισμό τους), και το πράγμα διανθιζόταν με ανθρωπιστικές κορώνες και φαιδρότητες του τύπου "πόσο καλό θα μας κάνουν οι αλλόφυλοι αφού θα μπολιάσουν τον πολιτισμό μας και το είδος μας", ότι "το ισλάμ είναι θρησκεία της αγάπης" κ.ά. 
Βέβαια, υπήρξαν κράτη, όπως η Πολωνία γα παράδειγμα, που δεν επέτρεψαν ποτέ την είσοδο αλλοφύλων, χωρίς να βλέπουμε ποιες είναι τέλος πάντων αυτές οι συνέπειες της ανυπακοής στις εντολές της Ε.Ε., για την ακρίβεια δεν είδαμε να υφίστανται κάτι, κάποιον περιορισμό ή κύρωση.
Αίφνης η πολιτική της Ελλάδας άλλαξε και ξεσκεπάστηκαν τα ψέμματα. Μαζί τους και οι αληθινοί υπαίτιοι της τραγικής επιδείνωσης της άθλιας κατάστασης την οποία βιώνουμε και που αποτελεί το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα της πατρίδας μας, δηλαδή της εισβολής και κατάληψης της χώρας από αλλοφύλους. 

Ήρθε η Γερμανίδα, πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν και  επαίνεσε την πολιτική της απαγόρευσης εισόδου στη χώρα μας, ανακοίνωσε έκτακτη οικονομική χρηματοδότηση προς την Ελλάδα ύψους 700 εκατ. ευρώ,και κατέληξε λέγοντας: Είστε η Ασπίδα της Ευρώπης! Μάλιστα την λέξη "ασπίδα" την είπε στα ελληνικά! 


Ακολούθησε ο πρωθυπουργός της Κροατίας Αντρέι Πλένκοβιτς ο οποίος δήλωσε: 
«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Κυριάκο Μητσοτάκη που άλλαξε την πολιτική της Ελλάδας στην προστασία των συνόρων, δηλαδή να μην επιτρέπει την παράνομη μετανάστευση, διότι όπως είπε η Ούρσουλα η Ελλάδα είναι η ασπίδα, τα σύνορα της Ε.Ε. και ο εγγυητής της σταθερότητας για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο»! 
Ο Αυστριακός καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς ανακοίνωσε την πρόθεση της Αυστρίας να υποστηρίξει οικονομικά και με επιπλέον αστυνομικούς την Ελλάδα! 
Ζήτησε, δε, να υπάρξει μια συντεταγμένη προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, και τόνισε χαρακτηριστικά ότι "σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να επαναληφθεί μια κατάσταση όπως το 2015. Στόχος μας πρέπει να είναι να προστατεύσουμε συντεταγμένα τα εξωτερικά σύνορα, να σταματήσουμε εκεί την παράνομη μετανάστευση και την περαιτέρω προώθηση παράνομων μεταναστών".


Αποκαλύπτεται έτσι με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι :
Η πολιτική των ανοιχτών συνόρων ήταν επιλογή των μπολσεβίκων πολιτικών οι οποίοι για χρόνια, και ειδικά από το 2015 και μετά, προσπάθησαν αφενός να αλλοιώσουν εθνολογικά και φυλετικά την Ελλάδα και την Ευρώπη, προωθώντας και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλλόφυλους τριτοκοσμικούς αφετέρου να σπείρουν τον αντιευρωπαϊσμό και το μίσος για τους φυλετικούς αδερφούς μας. Έτσι εξέφρασαν το μίσος τους για τη Λευκή Φυλή που τους πολέμησε και που θα συνεχίσει να τους πολεμά μέχρι την τελική Νίκη. 

   Όμως, ένα ζήτημα που σε αρκετούς προκαλεί αμηχανία είναι το γεγονός ότι αυτή την άκρως εθνική πολιτική των τελευταίων ημερών την ασκεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η αμηχανία αυτή είναι φυσιολογική όπως και ο φόβος μήπως η πολιτική αυτή δεν συνεχιστεί. Όμως, εμάς μας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Το γιατί ο Μητσοτάκης αποφάσισε αίφνης να κάνει αυτή τη στροφή είναι κάτι που θα διερευνηθεί αργότερα, γιατί ακόμη είναι νωρίς. Εμάς  αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το αποτέλεσμα, δηλαδή ότι δεν πέρασαν τον Έβρο οι δεκάδες χιλιάδες αλλόφυλων που επιχείρησαν να εισβάλουν στην Ελλάδα κραυγάζοντας "Αλλάχ ου ακμπάρ", μας ενδιαφέρει η φύλαξη των συνόρων μας στον Έβρο, η σαφώς διατυπωθείσα θέση ότι δεν θα περάσει κανένας παράνομος μετανάστης, η πρόθεση φύλαξης και των θαλασσίων συνόρων μας, η εξύψωση του εθνικού φρονήματος, ο διάχυτος ενθουσιασμός, το ότι οι Έλληνες αισθάνονται πάλι περήφανοι μετά από δεκαετίες που ήταν καρπαζοεισπράκτορες, και κερδίζουν και τον θαυμασμό των ξένων. Εμάς μας ενδιαφέρει η Πατρίδα και η Φυλή. Όποιος δεν χαίρεται με αυτή τη μέχρι τώρα εξέλιξη είναι μπολσεβίκος ανεξαρτήτως του πώς αυτοπροσδιορίζεται...

Ristorante Verona

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

«Η Ευρώπη αντιμέτωπη με την ακροδεξιά τρομοκρατία»



Του Παν. Μαρίνη

Μυριάδες άρθρα με τον ανωτέρω τίτλον! Μας παραξένεψε διότι ουδέποτε είδαμε άρθρο με τον τίτλον «Μωαμεθανική τρομοκρατία» ἢ «Κομμουνιστική τρομοκρατία»!

Η ΜΩΑΜΕΘΑΝΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Υπάρχει «Μωαμεθανική τρομοκρατία» ἢ οι Μωαμεθανοί αλλοιώνουν πολιτιστικά την Ευρώπη; [στην προ ολίγων ημερών εκπομπήν στην ΕΡΤ της Όλγας Τρέμη ένας από τους δημοσιογράφους της εκπομπής καθειρωνεύετο τον Περιφερειάρχη Β. Αιγαίου λέγοντας χλευαστικά: «Εσείς έχετε 'πη ότι οι μετανάστες μάς αλλοιώνουν πολιτιστικά; Καλά πιστεύετε ότι μάς αλλοιώνουν πολιτιστικά;»] Μία περίπτωσις αρκεί: Αιώνες εχρειάσθησαν δια να γίνη αποδεκτή στην Ευρώπην η Ελευθερία του λόγου και του Τύπου, το σχόλιον και η σάτιρα! ΟΜΩΣ, ήρκεσαν οι βίαιες και τρομοκρατικές διαδηλώσεις εναντίον της Δανικής εφημερίδος Jyllands-Posten και η σφαγή του Charlie Hebdo δια να απλωθή ο τρόμος και η σιωπή σε όλους τους δημοσιογράφους και τα ΜΜΕ της Ευρώπης! Το γεγονός δε αυτό, της καταλύσεως της ελευθεροτυπίας αποτελεί τον Κολοφώνα της πολιτιστικής αλλοιώσεως! Αυτή δε ήτο ΚΑΘΑΡΩΣ «Μωαμεθανική τρομοκρατία», θρησκευτική τρομοκρατία, διότι είχε έναν και μόνον σκοπόν, να θέση εκτός κριτικής το κύριον πρόσωπον του Μωαμεθανισμού!! Ναί, οι Μωαμεθανοί τα κατάφεραν καλά!

Διά τα θύματα της «Μωαμεθανικής τρομοκρατίας» δεν χρειάζεται να ειπούμε τίποτε, είναι πολύ γνωστά, μόνον στην βομβιστικήν επίθεσιν στο Αεροδρόμιον των Βρυξελλών του 2016 είχαμε 32 νεκρούς και πάνω από 300 τραυματίες, αθώους ανθρώπους που απλώς εταξίδευαν! Εις εμάς ιδιαιτέραν εντύπωσιν προεκάλεσε η επίθεσις της 19ης Δεκεμβρίου 2016 σε μιά χριστουγεννιάτικη αγορά στον Βερολίνον (ιδέ, 2016 Berlin truck attack-Wikipedia) όπου 12 άτομα εθανατώθησαν και 56 ετραυματίσθησαν! Μάς έμεινε στην μνήμη η Fabrizia Di Lorenzo, η νέα κοπέλα που ετηλεφώνησε στους οικείους της στην Ιταλία ότι πηγαίνει στην χριστουγεννιάτικη αγορά να αγοράση μερικά δώρα και μετά παίρνει το τραίνο και έρχεται· αντί αυτής πήγε στους δικούς της το φέρετρον διότι στον Μωαμεθανό ΔΕΝ άρεσαν τα Χριστούγεννα! Όμως ουδείς ετόλμησε να 'πη την λέξι = «Μωαμεθανική τρομοκρατία»!

Η Fabrizia Di Lorenzo

-----

Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Τί να ειπούμε; Γνωστά τα συμβάντα! Ενδεικτικώς: Στην Ιταλίαν οι Brigate Rosse προέβησαν σε 14.000 εγκληματικές ενέργειες περιλαμβάνουσες την δολοφονίαν τουλάχιστον 75 ανθρώπων και βεβαίως την εξόχως βδελυράν και άνανδρον δολοφονίαν του πρωθυπουργού Άλντο Μόρο! 


Στην Γερμανίαν η Baader–Meinhof προέβη σε 34 δολοφονίες, πολλούς τραυματισμούς και αμέτρητες εγκληματικές ενέργειες ως ληστείες τραπεζών! Στην Ελλάδα δεν πάμε πίσω 72+ οι φόνοι της κομμουνιστικής τρομοκρατίας της Μεταπολιτεύσεως και 580+ οι τραυματίες και συνεχίζουμε!

ΤΟ ΠΙΟ ΤΡΕΛΛΟ: Η κοινωνία ΔΕΝ κατεδίκασε όλους αυτούς τους δολοφόνους (ούτε καν τα δικαστήρια τούς επέβαλον σοβαρές ποινές - ελεύθερος και ωραίος ο αποτρόπαιος φονεύς του Άλντο Μόρο!) αλλ' ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ τους ενδοξοποίησε! Εγράφησαν δι' αυτούς τους βδελυρούς τύπους επικά και λυρικά ποιήματα, έργα τέχνης και θεατρικά έργα και κινηματογραφικά έργα τους προέβαλον ως ΗΡΩΕΣ π.χ. η Γερμανική ταινία του 2008 «The Baader Meinhof Complex» του Uli Edel, την οποίαν το επίσημον Γερμανικόν κράτος όχι μόνον την επήνεσε αλλά την έστειλε ως την συμμετοχήν της Γερμανίας στα βραβεία Academy Award.

RV

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2020

ΜΕ ΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΣΠΟΤ ΓΙΑ ΤΟ 2021



Προβλήθηκαν τα προδοτικά σποτ για το 2021, με αισχρά σύμβολα και αισχρά μηνύματα, με τα οποία οι ραγιάδες, οι τουρκοεβραίοι, η ανθελληνική ελίτ προσπαθούν ΑΠΟ ΦΟΒΟ να απομακρύνουν τους Έλληνες από την ιστορία τους και από την όποια αφύπνιση μπορεί να φέρει η επέτειος των 200 χρόνων από τη μεγάλη εθνοφυλετική επανάσταση. Έτσι, το ένα σποτ αρχίζει με τη σοβιετική κορδέλα με τις μαύρες και πορτοκαλί γραμμές, που πλέον συμβολίζει την "αντιφασιστική νίκη" το 1945, γι'  αυτό και κάθε 9η Μαΐου στις σχετικές φιέστες τη φορούν. Ποια σχέση έχει αυτή η κορδέλα, αυτά τα χρώματα, με την Ελληνική Επανάσταση, ώστε να προβάλλεται και να αρχίζει, μάλιστα, το σποτ με αυτή;

 


Μπορείτε να δείτε τα βίντεο στο κανάλι της επιτροπής στο youtube (Greece 2021)  

Επίσης, στο δεύτερο σποτ η δύσμορφη κυρία και οι εμπνευστές του προσπαθούν να επιβάλουν στους Έλληνες υποσυνείδητα το μήνυμα της αποδοχής του ξένου, του αλλόφυλου, με τις διαφορετικές μνήμες και όνειρα, αυτού δηλαδή κατά του οποίου ξεσηκωθήκαμε το 1821, και αναφέρει ότι "μπορεί να έχουμε διαφορετικές μνήμες, διαφορετικές ζωές, διαφορετικά όνειρα". Όμως, οι Έλληνες δεν έχουμε διαφορετικές μνήμες ως προς το ιστορικό παρελθόν μας, ούτε διαφορετικές ζωές έχουμε, λίγο πολύ τις ίδιες έχουμε όλοι, ούτε διαφορετικά όνειρα. Διαφορετικές ζωές και διαφορετικά όνειρα έχουν αυτοί που έχουν διαφορετικές μνήμες. Αυτοί που, όταν οι πρόγονοι των περισσοτέρων από εμάς προσπαθούσαν να κρατήσουν ζωντανή τη Φυλή στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας,  χωρίς να χάσουν το όνειρο και την ελπίδα της Ελευθερίας, οι δικοί τους οι πρόγονοι τα είχανε καλά με τους τούρκους, και από τη συνεργασία με αυτούς κάνανε και περιουσίες, τις οποίες κληροδότησαν μαζί με την αντίστοιχη νοοτροπία (του ραγιά, του συνεργάτη των τούρκων) στους απογόνους τους, οι οποίοι έχουν το θράσος σήμερα να παρουσιάζουν τις ατιμασμένες οικογένειές τους ως "τζάκια" και ελίτ, ενώ προπαγανδίζουν εκ νέου την τόσο επικερδή γι' αυτούς συνεργασία με τους τούρκους.
Διαφορετικές μνήμες έχουνε οι ξένοι, οι αλλόφυλοι, ή οι απόγονοι των προσκυνημένων, των ραγιάδων. Όλοι οι υπόλοιποι, οι Έλληνες, έχουμε κοινές μνήμες, κοινή πορεία, κοινές ζωές, κοινά όνειρα και κοινή μοίρα.


RV

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2019

«Επιχείρηση Τσε»: Πώς οι σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες κατασκεύασαν τον μύθο του Τσε Γκεβάρα





Γράφει ο Théo

Μία από τις πλέον προβεβλημένες μορφές του 20ού αιώνος, το απόλυτο ίνδαλμα των απανταχού μπολσεβίκων, καθώς και ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα της αριστεράς παγκοσμίως, είναι αναμφισβήτητα ο διάσημος “ρομαντικός επαναστάτης” Τσε Γκεβάρα. Η μορφή του, ήτις βρίσκεται τυπωμένη πάνω σε αμέτρητες αφίσες, σημαίες, καλοκαιρινές μπλούζες και πλείστα άλλα δημοφιλή καταναλωτικά προϊόντα, αλλά και η γενικότερη καλλιεργηθείσα από τα μαρξιστοκρατούμενα Μ.Μ.Ε. εικόνα του —αυτή του “αγνού ιδεολόγου αγωνιστή που μάχεται και θυσιάζεται για τα ουτοπικά ιδανικά του”— έχει υπάρξει ένας πραγματικός “άσσος στο μανίκι” της κομμουνιστικής μηχανής προπαγάνδας, ένα από τα αποτελεσματικότερα προπαγανδιστικά όπλα που έχει μεταχειρισθεί διαχρονικά ο διεθνής κομμουνισμός για να κατοχυρώσει την ολέθρια διαβρωτική λαβή του επί των μωρόπιστων μαζών και δη επί της νεολαίας.      




Η “έλξη” του Τσε Γκεβάρα φαίνεται να είναι τόσο ισχυρή, ώστε ούτε καν άτομα που κατά τα άλλα δηλώνουν “αντικομμουνιστές” μπορούν να του “αντισταθούν.” Πρόσωπα απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, αναρχικοί, κομμουνιστές, αριστεροί, κεντρώοι, φιλελεύθεροι, δεξιοί, ακροδεξιοί, “εθνικιστές,” άπαντες υμνούν εν χορώ τον Τσε Γκεβάρα, φτιάχνουν διαδικτυακά “μιμίδια” (“memes”) με δήθεν αποφθέγματά του, επικαλούνται με κάθε ευκαιρία ρήσεις του και κοσμούν εξώφυλλα περιοδικών τους με την εικόνα του! Κάποιοι μάλιστα από τον λεγόμενο ακροδεξιό «χώρο» έφθασαν στο έσχατο σημείο πολιτικής γελοιότητας να δηλώσουν δημοσίως ότι τον «τιμούν», ότι είναι «χειροκροτητές» του, και ότι το πορτραίτο του βρίσκεται ανηρτημένο στο πολιτικό τους γραφείο!






Πόσοι, όμως, από τους αριστερούς και (ακρο)δεξιούς θιασώτες και υμνητές του Τσε Γκεβάρα γνωρίζουν ότι το ίνδαλμά τους είναι στην πραγματικότητα μια ΑΠΑΤΗ, μια κίβδηλη προπαγανδιστική “περσόνα” που κατασκευάσθηκε από τις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες και διαδόθηκε σ’ όλο τον κόσμο διαμέσου της εμπορικής δράσεως ζάπλουτων Εβραίων (*1) μεγαλοεπιχειρηματιών;
Η άνω μαρτυρία προέρχεται από το βιβλίοΠαραπληροφόρηση(‘Disinformation’) του Ίον Μίχαϊ Πατσέπα (Ion Mihai Pacepa), πρώην στρατηγού και διευθυντή του Τμήματος Πληροφοριών Εξωτερικού (DIE) της μυστικής αστυνομίας της κομμουνιστικής Ρουμανίας, της διαβόητης Σεκιουριτάτε. Ο Πατσέπα είναι διεθνώς γνωστός ως ο πλέον υψηλόβαθμος αξιωματικός μυστικών υπηρεσιών του σοβιετικού μπλοκ που αυτομόλησε στην Δύση.



Το εν λόγω βιβλίο, όπερ εξεδόθη για πρώτη φορά το 2013 υπό τον τίτλο Παραπληροφόρηση: Πρώην Επικεφαλής της Κατασκοπίας Αποκαλύπτει Μυστικές Στρατηγικές για την Υπονόμευση της Ελευθερίας, την Επίθεση κατά της Θρησκείας και την Προώθηση της Τρομοκρατίας, περιέχει μια πληθώρα συγκλονιστικών αποκαλύψεων σχετικά με τους μυστικούς μηχανισμούς της κομμουνιστικής προπαγάνδας, με ιδιαίτερη έμφαση στις καταχθόνιες μεθόδους κοινωνικής μηχανικής δια των οποίων οι μπολσεβίκοι της Ε.Σ.Σ.Δ. κατόρθωσαν να προκαλέσουν και να εκμεταλλευθούν διάφορες κοινωνικές τάσεις και κινήματα του περασμένου αιώνος (όπως ο αντιαμερικανισμός, ο αντικαθολικισμός, το αντιπολεμικό κίνημα της δεκαετίας του 1960 κ.ά.), με σκοπό να προωθήσουν την ιδεολογία τους στις μάζες και εν τέλει να κυριαρχήσουν στην Δύση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα εφαρμογής αυτού του διαβολικού μηχανισμού προπαγάνδας δια της “παραπληροφορήσεως” (dezinformatsiya) αποτελεί, σύμφωνα με τον συγγραφέα, η κατασκευή του μύθου του Τσε Γκεβάρα.   

Ο Ίον Μίχαϊ Πατσέπα στο πολυτελές Γιότ του Ραούλ Κάστρο στην Κούβα, 1974

Ο Πατσέπα, ο οποίος ισχυρίζεται ότι μετείχε προσωπικά στο εγχείρημα συνεργαζόμενος  με την KGB και τους αδερφούς Κάστρο της Κούβας, αναφέρεται λεπτομερώς στην υπόθεση στις σελίδες 209-212 (η έμφαση δική μας), όπου ουσιαστικά κάνει λόγο για μια πλήρως ενορχηστρωμένη μυστική εκστρατεία προωθήσεως του Τσε Γκεβάρα, την οποία μάλιστα ονομάζει Επιχείρηση Τσε! Συγκεκριμένα, γράφει:
“Την δεκαετία του 1960, ο Τσε Γκεβάρα έγινε ένα είδος συμβόλου για το κίνημα της θεολογίας της απελευθέρωσης (*2). Εκείνη την εποχή, η δημοτικότητα του Κρεμλίνου ήταν χαμηλότερη από ποτέ. Η βίαιη καταστολή της Ουγγρικής Επαναστάσεως του 1957 και η υποκίνηση της Κουβανικής Κρίσης των Πυραύλων από τους Σοβιετικούς προκάλεσαν την αποστροφή του κόσμου, και ο κάθε σοβιετικός περιφερειάρχης επιχείρησε να περισώσει την εικόνα του με τον δικό του τρόπο. Ο Χρουστσόφ αντικατέστησε την “ανένδοτη” Μαρξιστική-Λενινιστική θεωρία της παγκόσμιας προλεταριακής εξεγέρσεως με μια πολιτική ειρηνικής συνυπάρξεως, ενώ υποκρινόταν ότι ήταν πρόμαχος της ειρήνης. Ο  Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ επένδυσε σε έναν “σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο” κι ο Γκομούλκα στο “αφήστε την Πολωνία να είναι η Πολωνία.” Ο Τσαουσέσκου ανακοίνωσε την “ανεξαρτησία” του από την Μόσχα και αυτοπροβλήθηκε ως ο “αντικομφορμιστής” ανάμεσα στους κομμουνιστές ηγέτες.




Οι αδελφοί Κάστρο της Κούβας, που έτρεμαν κάθε φιλελευθεροποίηση, αποφάσισαν ότι θα ήταν απλούστερο να πλάσουν ένα ρομαντικό επαναστατικό προσωπείο για τον κομμουνισμό τους. Επέλεξαν τον Τσε ως το αγόρι της αφίσας τους, διότι είχε ήδη εκτελεσθεί στην Βολιβία —έναν σύμμαχο των ΗΠΑ· έχοντας αποτύχει να πυροδοτήσει έναν ανταρτοπόλεμο, μπορούσε να προβληθεί ως μάρτυρας του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Η KGB αμέσως προσέφερε την υποστήριξή της. Η Ρουμανική DIE (*3), η οποία εκείνη την περίοδο απήλαυε στενών σχέσεων με την κουβανική ομόλογό της, την DGI, διετάχθη να παράσχει μία χείρα βοηθείας, κι αυτό με ενέπλεξε άμεσα στην υπόθεση.



Η “Επιχείρηση Τσε” ξεκίνησε με το βιβλίο “Επανάσταση Μέσα Στην Επανάσταση,” ένα εγχειρίδιο κομμουνιστικού ανταρτοπολέμου, που αποθέωνε τον Τσε. Ο συγγραφέας, ο Γάλλος τρομοκράτης Ρεζίς Ντεμπρέ (*4), ήταν ένας έγκριτος πράκτορας της KGB. Το 1970, οι αδερφοί Κάστρο εντατικοποίησαν την αγιοποίηση του Τσε. Ο Αλμπέρτο Κόρντα, ένας Κουβανός αξιωματικός της υπηρεσίας πληροφοριών που εργαζόταν μυστικά ως φωτογράφος με την κουβανική εφημερίδα Revolución, έπλασε μια μυθιστορηματική φωτογραφία του Τσε. Ο διάσημος πλέον Τσε, με τις μακριές, σγουρές μπούκλες, που φορά έναν επαναστατικό μπερέ με ένα άστρο και ατενίζει κατ’ ευθείαν μέσα στα μάτια του θεατή, έχει  έκτοτε κατακτήσει την υφήλιο (*5).




Η φωτογραφία του Τσε έγινε το λογότυπο για την ισπανόφωνη, τετράωρη επική ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ “Τσε” που έκανε πρεμιέρα το 2009, η οποία απεικονίζει έναν σαδιστή φονιά που αφιέρωσε την ζωή του στο να φέρει την Λατινική Αμερική στους κόλπους του Κρεμλίνου ως έναν “αληθινό επαναστάτη μέσα από τους σταθμούς του μαρτυρίου του.” Ακόμη κι ο δραματουργός  στον οποίον αποδίδεται η συγγραφή του θεατρικού έργου που δυσφήμησε τον Πάπα Πίο XII, του “Ο Αντιπρόσωπος,” επιστρατεύθηκε για την επιχείρηση προώθησης του Τσε.  Το περιοδικό Time ανέφερε τον Οκτώβριο του 1970: “Αυτή την στιγμή, ο Τσε εμφανίζεται κάθε βράδυ σε ένα νέο θεατρικό έργο, στους “Αντάρτες,” από τον Γερμανό δραματουργό Ρόλφ Χόχουτ.” Στο έργο, “ένας νεαρός Γερουσιαστής της Νέας Υόρκης, που είναι επίσης ο επικεφαλής ενός υπογείου κινήματος τύπου-Τσε στις ΗΠΑ, ικετεύει τον Γκεβάρα να εγκαταλείψει τον αγώνα του στην Βολιβία. Ο Τσε αρνείται. ‘Ο θάνατός μου εδώ —υπό μία σταθμισμένη λογική— είναι η μόνη δυνατή νίκη,’ λέει. ‘Πρέπει να αφήσω ένα σύμβολο.’” Προωθώντας περαιτέρω τους σκοπούς της KGB, το έργο επίσης χρέωνε στις Ηνωμένες Πολιτείες φυλετικές και πολιτικές δολοφονίες. Η KGB διαδραμάτισε επίσης καταλυτικό ρόλο στον καλλωπισμό ενός ημερολογίου που είχε κρατήσει ο Τσε κατά την διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων και στην μετατροπή του σε ένα προπαγανδιστικό βιβλίο, “Το Κεφάλαιο Συναντά Έναν Ξένοιαστο Καβαλάρη,” που αργότερα μετονομάστηκε σε “Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας” (*6).




Σήμερα, ο Τσε είναι ένα σύμβολο του κινήματος  της θεολογίας της απελευθέρωσης και της θεολογίας της μαύρης απελευθέρωσης. Κατά την περίοδο των προεδρικών εκλογών του 2008, ο τηλεοπτικός σταθμός Houston του Fox προέβαλλε ένα βίντεο με εθελοντές σε ένα γραφείο πολιτικής εκστρατείας του Ομπάμα σε εκείνη την πόλη, του οποίου οι τοίχοι ήταν διακοσμημένοι με μια μεγάλη αφίσα του Τσε ανηρτημένη πάνω από μια κουβανική σημαία. Ο Ομπάμα σύχναζε στην εκκλησία της θεολογίας της μαύρης απελευθέρωσης του αιδεσιμότατου Ράϊτ (*7) στο Σικάγο για είκοσι σχεδόν χρόνια.  
Όπως ο Ραούλ Κάστρο κάποτε μου υπερηφανεύτηκε, “Ο Τσε είναι η μεγαλύτερη δημόσια επιτυχία μας.”  




Έτσι λοιπόν κατασκευάσθηκε ο μύθος του Τσε Γκεβάρα, του μπολσεβίκου κατσαπλιά par excellence που ενέπνευσε ολόκληρες γενιές αριστερών (κι όχι μόνο) εδώ και μισό αιώνα. Ένας κομμουνιστής τρομοκράτης, ένας ψυχοπαθής εγκληματίας, ένας στυγνός κατά συρροήν δολοφόνος μετετράπη βάσει οργανωμένου σχεδίου σ’ ένα από τα πλέον διάσημα πολιτικά σύμβολα του 20ού αιώνος, σ’ ένα πρότυπο που απολαύει καθολικής αποδοχής και θαυμασμού!  
Φυσικά, το γεγονός ελάχιστα μας εκπλήσσει. Όλοι, άλλωστε, ενθυμούμαστε τον “ελαφρώς επεξεργασμένο” σοβιετικό “ήρωα” με τα κλεμμένα ρολόγια στο Ράϊχσταγκ (ιδέ εδώ), καθώς επίσης και τους εγχώριους ψευτο-ήρωες της αριστεράς, τον Γλέζο, τον Βελουχιώτη, τον Μπελογιάννη (τον “άνθρωπο με το γαρίφαλο”), τους “ήρωες του πολυτεχνείου” κτλ. Η τακτική των μπολσεβίκων παραμένει πάντοτε η ίδια, όπως ίδια παραμένει και η διαχρονική τάση της ελληνικής πατριδοκάπηλης (ακρο)δεξιάς να αποτίνει δουλοπρεπώς φόρο τιμής σε όλους αυτούς, να προσπαθεί απεγνωσμένα να τους οικειοποιηθεί —πόσες φορές άραγε ακούσαμε για “εθνικιστή”/“ΕΟΝίτη” Γλέζο που κατέβασε την γερμανική σημαία;— και να τους μιμηθεί (Ζέρβας κ.ά.). Ο μπολσεβικισμός ρίχνει το αγκίστρι με το δόλωμα και οι ιδεολογικά λιμασμένοι εγχώριοι ακροδεξιοί τσιμπάνε αμέσως.




Αυτή είναι δυστυχώς η τραγελαφική κατάσταση στην σύγχρονη, μεταπολΗΣτευτική Ελλάδα της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς, των νεομπολσεβίκων κατσαπλιάδων και των χθαμαλών ακροδεξιών μιμητών τους. Και ο κατήφορος δεν φαίνεται να έχει τελειωμό…  


Σημειώσεις:

(*1) Για τον καταλυτικό ρόλο των Εβραίων στην υπόθεση Τσε Γκεβάρα ιδέ σημειώσεις (*5) και (*6). Ένα από τα αρκετά προβληματικά σημεία του βιβλίου του Πατσέπα είναι ότι δεν τους κατονομάζει ευθέως, ενώ όλως περιέργως (και υπόπτως) υιοθετεί το σαθρό αφήγημα περί “αριστερού αντισιωνισμού”! 
(*2) Θεολογία της απελευθέρωσης: Πολιτικοθρησκευτικό επαναστατικό κίνημα που έκανε την εμφάνιση του την δεκαετία του 1970 ανάμεσα σε ορισμένους κύκλους Καθολικών Λατινοαμερικανών. Σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, δημιουργήθηκε από την KGB στα πλαίσια της εκστρατείας της Ε.Σ.Σ.Δ. για την εξαγωγή του κομμουνισμού στην Κεντρική και Νότια Αμερική. Ο Πατσέπα αναφέρει σχετικά: “Στα 1950 και 1960, οι περισσότεροι Νοτιαμερικανοί ήσαν φτωχοί, θρησκευόμενοι αγρότες που είχαν αποδεχθεί το status quo, και ο Χρουστσόφ είχε την πεποίθηση ότι θα μπορούσαν να προσηλυτισθούν στον κομμουνισμό διαμέσου της έξυπνης παραχάραξης της θρησκείας. Το 1968, η KGB κατόρθωσε να χειραγωγήσει μια ομάδα αριστερών Νοτιαμερικανών Καθολικών επισκόπων στο να διοργανώσουν ένα συνέδριο στο Μεδεγίν, στην Κολομβία. Κατόπιν αιτήματος της KGB, η DIE υπό τον γράφοντα παρείχε υλικοτεχνική υποστήριξη στους οργανωτές. Ο επίσημος στόχος του συνεδρίου ήταν η βοήθεια για την εξάλειψη της φτώχειας στην Λατινική Αμερική. Ο αδήλωτος στόχος ήταν η νομιμοποίηση ενός κατασκευασμένου από την KGB θρησκευτικού κινήματος υπό την ονομασία “Θεολογία της Απελευθέρωσης,” του οποίου ο μυστικός στόχος ήταν να υποκινήσει τους φτωχούς της Λατινικής Αμερικής στο να εξεγερθούν ενάντια στην “θεσμοθετημένη βία της φτώχειας” που απέρρεε από τις Ηνωμένες Πολιτείες.” Το μαρξιστικό κι αντιδογματικό περιεχόμενο της θεωρίας, καθώς κι εχθρότητα προς την θεσμική Εκκλησία (η οποία καταδικάζεται ως “όργανο της άρχουσας τάξης” κτλ) προκάλεσαν οξύτατες αντιδράσεις στο Βατικανό, με αποτέλεσμα την καταδίκη του κινήματος από τον Πάπα Iωάννη Παύλο το 1980. H θεωρία παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί μέχρι σήμερα να έχει περιορισμένη απήχηση σε μεμονωμένους αριστερούς κληρικούς, ενώ ο Πάπας Φραγκίσκος (που ως γνωστόν προέρχεται από την Νότιο Αμερική) έχει εκδηλώσει πλειστάκις την συμπάθειά του για αυτή.
(*3) DIE: Διεύθυνση Πληροφοριών Εξωτερικού της Σεκιουριτάτε.
(*4) Régis Debray: Γάλλος κομμουνιστής συμμορίτης, τρομοκράτης, μαρξιστής “διανοούμενος” και πράκτορας της KGB. Όπως πληροφορεί ο Πατσέπα (σελ. 53): “Ο Ντεμπρέ αφιέρωσε την ζωή του στην εξαγωγή του κομμουνισμού τύπου Κούβας στην Νότιο Αμερική, όμως λίγους μήνες αφότου εξέδωσε το βιβλίο του [“Επανάσταση Μέσα Στην Επανάσταση”], μια βολιβιανή μονάδα των ειδικών δυνάμεων εκπαιδευμένη από τις ΗΠΑ τον συνέλαβε στην Βολιβία μαζί με όλη την ομάδα ανταρτών υπό την διοίκηση του Τσε Γκεβάρα. Ο Τσε καταδικάσθηκε σε θάνατο και εκτελέσθηκε για τρομοκρατία και δολοφονίες κατά συρροήν. Ο Ντεμπρέ καταδικάσθηκε σε κάθειρξη τριάντα ετών, αλλά απελευθερώθηκε μετά από τρία έτη κατόπιν επίμονων παρεμβάσεων του Σάρτρ. Την δεκαετία του 1980, ο Ντεμπρέ υπηρέτησε ως σύμβουλος για τις υποθέσεις Νοτίου Αμερικής δίπλα στον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Μιτερράν. Ύστερα από αυτό, ο Ντεμπρέ αφοσιώθηκε στην διασπορά του μίσους κατά των Ηνωμένων Πολιτειών.”        
(*5) Η εν λόγω φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από έναν πράκτορα της KGB, τον Ι. Λαβρέτσκυ, που δρούσε υπό κάλυψη  ως συγγραφέας, σε βιβλίο του υπό τον τίτλο “Ερνέστο Τσε Γκεβάρα,” το οποίο η KGB επεξεργάστηκε και εξέδωσε ως Ι. Λαβρέτσκυ, “Ερνέστο Τσε Γκεβάρα” (Μόσχα, 1976). Η KGB τιτλοφόρησε την διάσημη φωτογραφία “Guerrillero Heroico” (Ηρωικός Αντάρτης) και την διέδωσε σ’ όλη την Νότιο Αμερική —την περιοχή επιρροής της Κούβας. Ο Ιταλοεβραίος εκατομμυριούχος μεγαλοεπιχειρηματίας Τζιαντζιάκομο Φελτρινέλλι (Giangiacomo Feltrinelli), σκληρός κομμουνιστής και πράκτορας της KGB, πλημμύρισε την υπόλοιπη υφήλιο με την εικόνα του Τσε τυπωμένη σε αφίσες και καλοκαιρινές μπλούζες. Από την μια μέρα στην άλλη, ο τρομοκράτης Τσε έγινε διεθνές σύμβολο της αριστεράς. Ο δε Φελτρινέλλι έγινε και ο ίδιος τρομοκράτης και σκοτώθηκε ενώ τοποθετούσε έναν εκρηκτικό μηχανισμό έξω από το Μιλάνο το 1972.
(*6) Το επεξεργασμένο από την KGB ημερολόγιο του Τσε Γκεβάρα, με πρόλογο του Φιντέλ Κάστρο, εκδόθηκε για πρώτη φορά από τον εβραϊκό εκδοτικό Grove Press της Νέας Υόρκης. Ο ίδιος εκδοτικός οίκος εξέδιδε μεταξύ άλλων έργα του γνωστού νέγρου μουσουλμάνου ηγέτη Μάλκολμ Χ, του διάσημου αντιφασίστα δραματουργού Μπέρτολντ Μπρέχτ και άλλων περιθωριακών μαρξιστών “διανοουμένων.” Ο ιδιοκτήτης και διευθυντής της Grove Press ήταν ο ζάπλουτος Εβραίος μεγαλοεπιχειρηματίας Barney Rosset, ο οποίος, κατά δήλωσή του, υπήρξε φανατικός κομμουνιστής και σιωνιστής.       
(*7) Jeremiah Right: Αφροαμερικανός προτεστάντης πάστορας, γνωστός για την στήριξή του στον Μπαράκ Ομπάμα, καθώς και για ποικίλες αντιαμερικανικές και αντι-λευκές δηλώσεις.    


Ristorante Verona

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Νίκος Καζαντζάκης: «Οι μπολσεβίκοι έχουν δίκιο»



Μέρος β

Γράφει ο Théo

Ως προανεφέρθη, τα τελευταία χρόνια ο ελληνικός “εθνικός χώρος” γίνεται μάρτυρας ενός πρωτοφανούς φαινομένου, μιας αδιανόητης, τραγελαφικής καταστάσεως, η οποία πραγματικά συνιστά αφορμή για πολύτομη διατριβή.
Γλίσχρες, κίβδηλες υπάρξεις του ακροδεξιού “χώρου” που αυτοαποκαλούνται  “εθνικιστές ” πασχίζουν να επιβάλουν ως ιδεολογικούς καθοδηγητές του “ελληνικού εθνικισμού” διάφορες παρακμιακές φιγούρες της σάπιας νεοελληνικής ψευτοδιανόησης.
Τα άτομα αυτά δεν ορρωδούν προ ουδενός· δεν διστάζουν να “ξεπλύνουν” και να συμπεριλάβουν στον οικτρό, ετερόκλητο κυκεώνα που ονομάζουν “ελληνικό εθνικισμό,” ακόμη και σεσημασμένους μπολσεβίκους, θιασώτες του κομμουνισμού και του ιουδαϊσμού, σαν τον Νίκο Καζαντζάκη.


Μπολσεβίκοι και “εθνικιστές” πλασάρουν στο κοινό τους τα ίδια σκουπίδια!


Ισχυρίζονται ότι ο Καζαντζάκης , καίπερ “θαυμαστής” του Λένιν και των μπολσεβίκων –όπως παραδέχονται κι οι ίδιοι ελαφρά τη καρδία –, δεν υπήρξε… ποτέ κομμουνιστής, καθώς, όντας άνθρωπος του “πνεύματος ” και της διανόησης δεν μπορούσε να “περιοριστεί” σε μία μόνο πολιτική ιδεολογία.  Εν άλλοις λόγοις, μαζί με τα ιταμά ψεύδη, αναμασώνται και οι γνωστές, φθηνές, αριστερίστικες δικαιολογίες και υπεκφυγές περί “απελευθερωμένων” διανοούμενων και καλλιτεχνών που, έχοντας κατά κάποιον τρόπο το ακαταλόγιστο, δύνανται “δυσί κυρίοις δουλεύειν! ”
Ένα είναι βέβαιο· ότι, στην άπελπι προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, τα χθαμαλά αυτά άτομα του “χώρου” υποτιμούν πρωτίστως την δική τους -ούτως ή άλλως υποτυπώδη- νοημοσύνη και κατόπιν την νοημοσύνη και αντίληψη των υπολοίπων.
Ως απάντηση στην αγύρτικη παραπληροφόρηση της ακροδεξιάς, πρόκειται να εκθέσουμε μερικά εν πολλοίς άγνωστα γραπτά του ιδίου του Καζαντζάκη, τα οποία όχι μόνο καταρρίπτουν το γελοίο και σαθρό αφήγημα περί “αντικομμουνισμού,”  αλλά επίσης αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο ίδιος υπήρξε πράγματι στρατευμένος μπολσεβίκος, και μάλιστα  σε αγαστή κοινωνία με τον σκληρό πυρήνα του διεθνούς κομμουνισμού.
Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι ειλημμένα από επιστολές του Νίκου Καζαντζάκη προς την Έλλη Λαμπρίδη και εμπεριέχονται στο βιβλίο “Νίκος Καζαντζάκης - Αλληλογραφία με τη Μουντίτα, 1927-1957,” σελ. 195-234 (η έμφαση δική μας).

 

25 Οκτωβρίου 1927, Οδησσός


“Λίγη ώρα στην Οδησο και βιαστικά στο τραίνο για Μόσχα. Ξανάδα βίαια όλες τις αγαπητές εβραίικες μορφές —μάτια μάβρα, μύτες γρυπές, χείλια χοντρά— νιόθω μια αλόκοτη συγκίνηση πατώντας το χώμα της Ρουσίας, όταν απο μακριά είδα τη ροζ, φωτεινή γραμη της Ρουσίας, η καρδιάμου σκίρτησε, σα να γύριζα στην πατρίδα. Υποβολή κτλ. μα τί σημαίνει; Η καρδιάμου σκίρτησε. Τόρα Σου γράφω απο το βαγόνι όπου με πάει στη Μόσχα. Νύχτα πια, η μέρα είταν ωραιότατη, ήλιος, δροσιά αλαφρα και άβριο ανυπομονώ να φέξει η μέρα και να δω πάλι τα κατάμαβρα χώματα της Ουκρανίας. Αχ! νάμαστε μαζί! Θέμου ποτέ δε θα κάμουμε άραγε το ιερό τούτο προσκύνημα σ’ Μόσχα μαζί; Γιατί έχω το προαίστημα πως θα την ξαναδω για τρίτη και στερνή βολα. Θάμαι στη Μόσχα την Πέμτη και αμέσως θα Σου στείλω το τόσο καθυστερημένο τούτο γράμα. Η ράτσα η ρούσικη μούκαμε πάλι καταπληχτική εντύποση: άγρια, πρωτόγονη, brutale, οι άντρες όλο σκοτάδι, οι γυναίκες όλο λαγόνια. Πώς περπατούν, σα γελάδες, βαριά και μουντά και πλήθος μαζί, κοπάδια και πάνε. Τι διαφορά με τα λιγνά ανεμώλια χωρίς φως και σκοτάδι, τους Έληνες! Αχ! νάμουν γενημένος ρούσος! Αχ! νάμουν απο τις ράτσες που έρχουνται και όχι απο τις βαριοφορτομένες, décadentes [παρηκμασμένες], vieilles cocottes [γερασμένες πόρνες], τις ελληνολατινικες! Μα τόρα πια είναι πολύ αργα και άλη ζωη δεν υπάρχει. Raté. Αχ! νάμουν ρούσος θάκανα μεγάλα πράματα, θα γινόμουν αρχηγός σε αρίφνητά κοπάδια. Τόρα έχω τεράστιες ρίζες — στον αέρα Κτλ. κτλ. Σου γράφω στο βαγόνι και τρέμει το χέρι απο την κίνηση του τραίνου. Καληνύχτα daragaya maya! Άβριο πάλι θα Σε ξαναδω.”


Τι να πρωτοσχολιάσει  κανείς από όλα τα παραπάνω; Τις «αγαπητές εβραίικες μορφές»; Το «ιερό προσκύνημα» στην Μόσχα; Την επιθυμία να γίνει «αρχηγός σε αρίφνητα κοπάδια» μπολσεβίκων υπανθρώπων; Την χαρακτηριστική των απανταχού μπολσεβίκων ρωσολαγνεία που υπερβαίνει το όριο της γραφικότητας; Δεν μας είπαν οι “εθνικιστές” λάτρεις του Καζαντζάκη ότι όταν το ίνδαλμά τους έγραφε «Να κρατήσουμε ψηλά το εγώ της φυλής» εννοούσε της… σλαβικής.
Εντύπωση προξενεί, επίσης, το πόσο έντονα ταυτίζονται οι παραπάνω κατάπτυστες απόψεις του Καζαντζάκη περί φυλής και πολιτισμού, με εκείνες του έτερου μπολσεβίκου “πατρός του ελληνικού εθνικισμού,”  Ίωνος Δραγούμη, όστις έγραφε για τους Σλάβους-Ρώσους ομόφυλούς του τις ίδιες ακριβώς αθλιότητες:  Ότι είναι  «πιο νέοι, πιο ακατέργαστοι, πιο μελλοντικοί» , καθώς «δεν  τους βαραίνουν τόσο παλιοί  πολιτισμοί μέσ’ την ψυχή τους», όπως τους Έλληνες. Τελικά, φαίνεται ότι -τουλάχιστον ως προς τον μπολσεβικισμό- υπάρχει και κάποια ιδεολογική συνοχή στην ελληνική ακροδεξιά…

1 Νοεμβρίου 1927, Μόσχα

“(…)Η ζωήμου εδω είναι έτσι ορμητική και bunt. Τη νύχτα πηγαίνω σε θέατρα, γνώρισα πλήθος εγγλέζους, γιαπονέζους, συγγράφεις, έκαμα ένα Mémorandum και πρότεινα την ίδρυση ενός διεθνούς Bund απο πνεματ[ικούς] ανθρ[ώπους] με Kampforgan όχι κομουν[ιστικό] μα φίλοκομουν[ιστικο] με έδρα έξω απο Ρουσία, με ομιλίες, έκθεσες κλπ. Σήμερα θα γίνει συνεδρία για να συζητηθεί. Η Μόσχα είναι τόρα θάμα μεγάλο. Χιλιάδες «προσκυνητές» έρχουνται απ’ όλο τον κόσμο, εργάτες του χεριού και του μιαλου, γυρίζουν τις φάμπρικες, τις Ακαδημίες, έρχουνται σ’ επαφή, φιλοξενούνται άνετα απο τη Ρουσία και έτσι χωρίς οικον[ομικες] έγνιες, είναι όλο πνεματ[ικη] απασχόληση. (…)Εδω στη Μόσχα θα μπορούσα να μείνω για πάντα' υπάρχει τρόπος. Μα... etc.”

4 Νοεμβρίου 1927, Μόσχα

“Ετοιμασίες μεγάλες στη Μόσχα. Όλοι οι δρόμοι κοκκίνισαν, χιλιάδες πρεσβείες απ’ όλη τη γης, ένα Προσκύνημα άπληστο, επικίντυνο, που θάχει μεγάλα πνεματικα αποτελέσματα στη γης. Όσο πάει δυο πράματα τονόνουνται μέσαμου: 1) πως οι Ρούσοι Μπολσ[εβίκοι] έχουν δίκιο, ως hommes d’action, 2) πως εμείς έχουμε δίκιο, ως ψυχές που ετοιμάζουν το μελούμενο. Παράληλα μπορούμε να δουλέψουμε.

Το “μελούμενο”(sic), που “ετοίμαζε” στην Μόσχα με τόση ζέση ο Νίκος Καζαντζάκης και οι συν αυτώ, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η παγκόσμια επικράτηση του μπολσεβικισμού, ενώ τα “πνευματικά αποτελέσματα” προφανώς κωδικοποιούσαν την βαρβαρότητα, τον εκφυλισμό, τον πρωτογονισμό, και  εν γένει την υποβάθμιση του ανθρώπου που νομοτελειακώς θα ακολουθούσε.
Μια πρόγευση αυτού του αταβιστικού χάους επρόκειτο να απολαύσει και ο ίδιος, τρείς ημέρες αργότερα, στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας, ανήμερα των εκδηλώσεων για την 10η επέτειο της Οκτωβριανής Επαναστάσεως:

7 Νοεμβρίου 1927, Μόσχα

Η μέρα τούτη ήταν θαμαστη. Μια απο τις καλύτερες της ζωής μου. Δεν μπορώ ποτέ να περιγράφω τί συνέβη. Μπροστά απο το Κρεμλίνο, στην τεράστια «Κόκινη πλατεία» ο Ερυθρός στρατός, παρέλαση, το φοβερο ιπικο των Κοζάκων με γυμνά τα σπαθια, τ’ άλογα με τα κανόνια, οι εργάτες κ’ εργάτριες οπλισμένες, ο λαός, απο το πρωί στις 9 έως στις 6 το βράδι — πάνου απο 600,000 άνθρωποι. Κινέζοι, μάβροι, ασιάτες με λοήσιμα χρώματα, καμήλες, όλη η παρδαλή πολυτέλεια της Ανατολής, Γερμανοί ξανθοί, Εγγλέζοι, όλη η Γης. Η Μόσχα ολόκληρη τη μέρα είταν ένα φοβερο στρατόπεδο, τα άλογα χλιμιντρούσαν, οι άντρες άναψαν φωτιές, άρχισε το τραγούδι, οι Καφκάσιοι άρχισαν το χορο, ήρθαν οι ανατολίτες με τα νταούλια και τις πίπιζες η ζωη μου παρουσιάστηκε πάλι σαν ένα πράμα που πρέπει κάνεις να το πετάξει με χαρα, για να γλιτόσει απο το σώμα που μας εμποδίζει να σμίξουμε με τη φοβερή πνοή. Τίποτα, ανάξια είναι η ζωή μας στην Ελάδα, δεν μπορώ πια να την υποφέρω. Η μέρα τούτη πρέπει να με αναγκάσει επιτέλους να σωθω —”

Παρένθεση: Τι έχουν να πουν για όλα αυτά οι “έλληνες εθνικιστές,” που εξανίστανται με στόμφο και δράμα για την δήθεν “ξενομανία” του εθνικοσοσιαλισμού και καταγγέλλουν τους εθνικοσοσιαλιστές ως “γερμανόφιλους ;” Η ξενομανία –και μάλιστα υπέρ των Σλάβων μπολσεβίκων– του Καζαντζάκη δεν τους ενοχλεί; Μα, ασφαλώς και όχι. Αν είχαν όντως πρόβλημα με την “ξενομανία,” θα είχαν πρόβλημα πρωτίστως με τα δικά τους νοσηρά ιδεολογικά πρότυπα. Θα είχαν πρόβλημα με τον –αραβικής καταγωγής– μπολσεβίκο ψευτολογοτέχνη Καζαντζάκη, που έγραφε ύμνους για τους Εβραίους και τον Ιουδαϊσμό. Θα είχαν πρόβλημα με τον –σλαβικής καταγωγής– Δραγούμη,  που οραματιζόταν  ελληνοτουρκικές συνομοσπονδίες και “ανατολίτικους” ελληνικούς πολιτισμούς. Θα είχαν πρόβλημα με τον –αγγλόδουλο, συνεργό των Ισπανών κομμουνιστών– Μεταξά, που θρηνούσε γοερώς, σε κοινή θέα,  για τον Εβραίο εγκληματία Μουσταφά Κεμάλ και μετονόμαζε ελληνικές οδούς προς τιμήν του! Όμως, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν φαίνεται να “αγγίζει” τα υλακτούντα κνώδαλα του ακροδεξιού “χώρου,” τα οποία ευαισθητοποιούνται ενάντια στην “ξενομανία” όλως περιέργως μόνο όταν πρόκειται για τον Αδόλφο Χίτλερ και τον εθνικοσοσιαλισμό. Σαφώς και το πρόβλημά τους δεν είναι η… “ξενομανία. ”  Το πρόβλημά τους βρίσκεται αλλού, και το γνωρίζουν πολύ καλά.
Όμως, ας επιστρέψουμε στον Καζαντζάκη.

21 Νοεμβρίου 1927, Bakou

“Χίλια σχέδια, η ζωή μου βρίσκεται σε απότομο tournant. Εχω πολες δυνάμες να μείνω και να δουλέψω με τρόπο έντονο και διεθνή. Ίσως να μην μπορέσω να φύγω στις 8 Δβρη μα ένα μήνα αργότερα. Έχω απόλυτη ανάγκη να μου στείλεις το άρθρο* που έγραψα στα Ηλύσια για τη Rosa Lux[emburg]. Μου το ζητουν εδω να δημοσιεφτει ρούσικα και θα πάρω 10 £ που πολύ μου χρειάζουνται.(…) ”


Λίγες εβδομάδες αργότερα, έχοντας επιστρέψει στην Ελλάδα μαζί με τον διαβόητο Ρουμάνο μπολσεβίκο συνωμότη Παναΐτ Ιστράτι , ο Νίκος Καζαντζάκης φαίνεται πως έκανε την αρχή της «έντονης και διεθνούς» , υπονομευτικής μπολσεβίκικης δράσεώς του, επισκεπτόμενος την εν Αθήναις σοβιετική πρεσβεία όπου ήταν επισήμως προσκεκλημένος σε γεύμα .

2 Ιανουαρίου 1928, Αθήνα

Άβριο, 3 του Γενάρη, στις 6, πρέπει να πάω στη Ρ[ούσικη] πρεσβεία με τον Ιστράτη, όπου θα μας έχουν τραπέζι. Δεν ξέρω πότε θα γυρίσουμε κι αν θα μπορέσουμε να ιδοθούμε. Πάντως θ’ αφίσω το κλειδί, στη γνωστή θέση κι αν θες έρχεσαι, καθίζεις, διαβάζεις — ωσότου γλιτόσω. Daragaya, μαζί Σου”

Το τι περίπου ειπώθηκε σ’ εκείνο το «τραπέζι» μπορεί εύκολα να το φανταστεί κανείς με βάση τα όσα επακολούθησαν.
Μία μόλις εβδομάδα μετά την επίσκεψη και το γεύμα στην σοβιετική πρεσβεία, στις 11 Ιανουαρίου 1928, αμφότεροι οι Καζαντζάκης και Ιστράτι συμμετείχαν ως ομιλητές σε προπαγανδιστική εκδήλωση που διοργάνωσε ο διαβόητος αρχικομμουνιστής –και μετέπειτα ιδρυτής του ΕΑΜΔημήτριος Γληνός, με τη στήριξη του Κ.Κ.Ε., στο θέατρο «Αλάμπρα».

Λόγω της μαζικής διαφήμισης της εκδηλώσεως από σύμπασες τις κομμουνιστικές φυλλάδες της εποχής, στο θέατρο έσπευσε πλήθος μπολσεβίκων και συμπαθούντων, με αποτέλεσμα η αίθουσα να γεμίσει ασφυκτικά. Η δε ομιλία φαίνεται πως γρήγορα εξελίχθηκε σε έναν αληθινό κομμουνιστικό παροξυσμό, ενώ στο τέλος της τραγουδήθηκε η «Διεθνής» και εκτοξεύτηκαν συνθήματα του τύπου: «Ζήτω η προλεταριακή μας πατρίδα! Ζήτω η παγκόσμια επανάσταση!» Κατόπιν, οι εξερχόμενοι από το θέατρο εκστατικοί μπολσεβίκοι ολοκλήρωσαν  την φιέστα τους με μια μεγάλη, ξέφρενη πορεία υπέρ του μπολσεβικισμού και των σοβιέτ, η οποία -κατά τα ειωθότα- κατέληξε σε βίαια επεισόδια και συγκρούσεις με την αστυνομία.
Το θέατρο «Αλάμπρα»

Την επομένη ημέρα, το πρωτοσέλιδο της εφημερίδος «Εμπρός» έγραφε: «Υπό την σκέπην του Εκπαιδευτικού Ομίλου ο Π. Ιστράτι ύμνησε τον κομμουνισμόν και καθύβρισε τους διανoούμενους πλέξας το εγκώμιον της Τσέκας. Το χθεσινόν αίσχος».  Άρθρο της ίδιας εφημερίδος με τίτλο «Υπό την σημαίαν της ανταρσίας» ανέφερε τα εξής: «Ό,τι ήρχισεν προ ετών πολλών εις τον Βόλον με τον Δελμούζον κηρύσσοντα την αθεΐαν, συνεπληρώθη χθες εις την Αλάμπραν με τον Γληνόν και τον Καζαντζάκην ψάλλοντας την τρίτην Διεθνή ομού μετά του Γαλλορουμάνου αλήτου, του τολμήσαντος εις στιγμήν κραιπαλώδους ενθουσιασμού δια τους βρυχηθμούς των μαινομένων “συντρόφων” νʼ αποκαλέση “πουλημένα τομάρια” τους Έλληνας διανοουμένους οίτινες δεν ηθέλησαν να χειροκροτήσουν τας σφαγάς τας διαπραχθείσας εις την Ρωσίαν εν ονόματι δήθεν των ελευθεριών του ανθρώπου.»
Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Εμπρός" στις 13/1/1928

Κατόπιν όλων αυτών και λόγω του τεράστιου σάλου που προκλήθηκε, ο Καζαντζάκης, ο Ιστράτι και ο Γληνός παραπέμφθηκαν σε δίκη από τις αρχές με την κατηγορία ότι αποσκοπούσαν σε υποκίνηση ταραχών και υπονόμευση του αστικού καθεστώτος. Η δίκη έλαβε χώρα την 1η Ιουνίου 1928, αλλά ως μοναδικός κατηγορούμενος εμφανίστηκε ο Γληνός, καθώς ο Ιστράτι είχε απελαθεί και ο Καζαντζάκης είχε ήδη επιστρέψει στην Σοβιετική Ένωση. Αμφότεροι, ωστόσο, απέστειλαν στο δικαστήριο απολογητικό υπόμνημα, το οποίο μεταξύ άλλων περιείχε και την εξής κυνική ομολογία:
“(…)ουδεμία μεταξύ ημών και της Μόσχας υπάρχει σχέσις πλην της πνευματικής τοιαύτης. Θεωρούμεν μάλιστα αναγκαίον να κάμωμεν ταύτην την διασάφησιν. Οτι μολονότι είμεθα ορθόδοξοι Μαρξισταί, και πιστεύομεν απόλυτα εις την Μαρξιστικήν αρχήν της πάλης των τάξεων, δεν ανήκομεν εν τούτοις δυστυχώς εισέτι εις το επίσημον Κομμουνιστικόν Κόμμα. Σκοπός της διαλέξεώς μας ήτο να διαφωτίσωμεν επιστημονικά επί τη βάσει εντοκουμέντων και αριθμών τον ελληνικόν λαόν και τον διανοούμενον κόσμον δια την συντελουμένην εις την Ρωσσίαν ανθρωπιστικήν αναγέννησιν που κατά την γνώμη μας αποτελεί την χαραυγή μιας δικαιοτέρας αύριον.(…) Οι κατήγοροί μας μας χαρακτηρίζουν ως ανατροπείς. Ναι. Τον χαρακτηρισμόν αυτόν δεν τον αποκρούομεν. (…)Αυτοί είνε εν συντομία οι λόγοι, κ. ανακριτά, δια τους οποίους πιστεύομεν απολύτως εις τον αγώνα της εργατικής τάξεως, η νίκη της οποίας θα έχη ως αποτέλεσμα την επικράτησιν μιας νέας ηθικής και πνευματικής τάξεως ομοίαν της οποίας δεν αναφέρει έως τώρα η ιστορία.

Παρ’ όλα αυτά, το δικαστήριο εν τέλει αθώωσε τους τρείς μπολσεβίκους, αποδεχόμενο τον ισχυρισμό τους πως η επίμαχη διάλεξη είχε χαρακτήρα …«ενημερωτικό», ενώ καταλυτική για την τελική ετυμηγορία υπήρξε η παρέμβαση υπέρ των κατηγορουμένων του ιδίου του πρώην πρωθυπουργού -και επιφανούς  μασόνου- Αλεξάνδρου Παπαναστασίου (τον οποίον επίσης “σερβίρουν” οι εθνικιστές στο αφελές κοινό τους ως “θεωρητικό του ελληνικού εθνικισμού”).
Όσο για τον Καζαντζάκη, οι μπολσεβίκικες δραστηριότητές του ουδόλως περιορίστηκαν σ’ αυτό το γεγονός. Τουναντίον, συνέχισε ακάθεκτος την προώθηση και την στήριξη του κομμουνισμού μέχρι το τέλος της ζωής του, μέσω βιβλίων (ιδέ «Τόντα-Ράμπα»,  «Ταξιδεύοντας-Ρουσία» κτλ.), ομιλιών, άρθρων, αλλά και δια της ιδρύσεως της κομμουνιστικής «Σοσιαλιστικής Εργατικής Ενώσεως», του «Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου» κτλ.


Αυτόν τον καθ’ ομολογίαν και εν τη πράξει μπολσεβίκο προπαγανδιστή πασχίζουν ορισμένοι να αναδείξουν σε ιδεολόγο του “ελληνικού εθνικισμού,”  ξεπλένοντάς τον στην ίδια “κολυμβήθρα του Σιλωάμ” όπου ξεπλύθηκαν σε προηγούμενο χρόνο ο Ι. Δραγούμης, ο  Ι. Μεταξάς και διάφορες άλλες μίζερες φιγούρες που συμπρωταγωνιστούν στο θλιβερό τσίρκο, όπερ καλείται  “ελληνικός εθνικισμός.”
Εμείς πάντως, αντιλαμβανόμενοι την απόγνωση των  “εθνικιστών” που αναζητούν μανιωδώς νέα ιδεολογικά πρότυπα, και προσμένοντας με ανυπομονησία την επόμενη ρηξικέλευθη κατάκτηση του “χώρου,” προτείνουμε στα συγκεκριμένα άτομα να ανακηρύξουν ως ιδεολόγους του “ελληνικού εθνικισμού” τους κάτωθι διάσημους  ποιητές της “Ρωμιοσύνης”:

Τάσος Λειβαδίτης - Γιάννης Ρίτσος

Διαβάστε εδώ το Α μέρος

Ristorante Verona