Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Ερευνώντας την αυθεντικότητα φωτογραφιών από τη μάχη της Κρήτης


Η πιο διάσημη φωτογραφία από τη μάχη της Κρήτης 

Η παραπάνω είναι η πιο διάσημη φωτογραφία από τη λεγόμενη κρητική αντίσταση,  η οποία έχει γίνει σύμβολο των αντιναζιστών κάθε λογής και έχει πλημμυρίσει το διαδίκτυο. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διάφορες περιγραφές που τη συνοδεύουν. Παραθέτουμε κάποιες από αυτές, ενδεικτικά: 

Περιγραφή πρώτη: Πρόκειται για σκηνή από τη μάχη στο Βρωμονερό Κρουσώνα στις 14 Ιουλίου 1944. "Από αριστερά, εικονίζεται ο Σπ. Μυσιρλής που σκοτώθηκε στη μάχη, ο επιτελής Μιχ. Μεταξάκης και ο αντάρτης Ιορδάνης. Φωτογραφία του Άγγλου συνδέσμου Τζων Έμπερσον".
http://www.preveli.org/files/battle/gr60.htm


Περιγραφή δεύτερη: 

"Τη φωτογραφία τράβηξε ο Άγγλος σύνδεσμος με τον ΕΛΑΣ John Emberson, (τελικά οι Βρετανοί είναι πράγματι ψύχραιμοι) που παρακολουθούσε τις επιχειρήσεις του ΕΛΑΣ. Η σκηνή διαδραματίστηκε στο Βρωμονερό του Κρουσώνα στις 14 Ιουλίου 1944. Ο Μιχάλης Μεταξάκης , επικεφαλής της ελασίτικης ομάδας, αφηγείται: πέφτομε σε ενέδρα Γερμανών. Τόσο κοντά, που αρπαχτήκαμε χέρια με χέρια. Δεν μπορούσαμε να πυροβολήσουμε. Παλεύαμε ποιος θα έριχνε τον άλλο κάτω να τον σκοτώσει. Την ώρα που πάλευα εγώ με έναν Γερμανό, γυρίζει ο άλλος Γερμανός να με σκοτώσει αλλά πηδάει ένας αντάρτης, τον καβαλικεύει και τον μαχαιρώνει. Τη γλιτώνω εγώ και εξοντώνω τον Γερμανό. Αστραπιαία, σφαπ, του καρφώνω το μαχαίρι".
Βαθύ κόκκινο


Περιγραφή τρίτη: "Αυθεντική φωτογραφία από τον Άγγλο Τζων Έμπερσον στις 14 Ιουλίου 1944.
Κρήτες αντάρτες επιτίθενται με λύσσα σε γερμανούς στρατιώτες. Αριστερά ο θρυλικός ΜΥΣΙΡΛΗΣ που σκοτώθηκε σε άλλη μάχη λίγες μέρες αργότερα. Στο κέντρο ο μέγας ομαδάρχης ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ και δεξιά ο Χανιώτης αντάρτης ΙΟΡΔΑΝΗΣ που εκτελέστηκε στην 1η Σεπτέμβρη 1944....''


Η φωτογραφία κυκλοφορεί πλέον και στο εξωτερικό με ανάλογες περιγραφές. Ενδεικτικά:
"From the battle at Vromonero Krousona, Crete, in 14th July 1944. Cretan Guerillas attacking German soldiers. The photo was taken from Allied officer John Eberson".
Βλέπε εδώ 



Παρά τη διαδεδομένη χρήση της, ερευνήθηκε αν η φωτογραφία είναι αυθεντική...


 

Τελικά, τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει, και η διάσημη φωτογραφία-σύμβολο είναι σκηνή από ταινία με την Τζένη Καρέζη και τον Αλέκο Αλεξανδράκη με τίτλο "ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ" (1959)!

Δείτε προσεκτικά το απόσπασμα και εστιάστε περίπου στο 2.40-2.46 λεπτό


Αλλά το πράγμα δεν τελειώνει εδώ. Η αμέσως πιο διάσημη και δημοφιλής σκηνή από τη μάχη της Κρήτης -και ιδιαίτερα αγαπητή στη Χρυσή Αυγή, αφού κάθε τόσο την αναρτά στο ιστολόγιό της (προφανώς θέλοντας να τονίσει τον αντιναζιστικό της χαρακτήρα)- είναι η παρακάτω...

Κρητικός την ώρα που σκοτώνει με πέτρα Γερμανό αλεξιπτωτιστή

Συνήθως, παρουσιάζεται ασπρόμαυρη (για να είναι και πιο αληθοφανής), ενώ την έχουμε δει ακόμη και σε εξώφυλλο ντοκυμαντέρ!


Τελικά ούτε αυτή η σκηνή είναι από φωτογραφία. Ψάχνοντας ανακαλύψαμε ότι είναι πίνακας ζωγραφικής κάποιου Πέτρου Βλαχάκη... 


Από πίνακες, βεβαίως, άλλο τίποτα... Δείτε και μερικούς ακόμη: 

Γέρος βρακοφόρος Κρητικός εξουδετερώνει Γερμανό Αλεξιπτωτιστή με τη μαγκούρα του!

Κρητικός με χατζάρα έχει σφάξει Γερμανό

 Πίνακας με βρακοφόρο-μαγκουροφόρο-μαχαιροφόρο πάνω από το πτώμα Γερμανού. Δεν διευκρινίζεται εάν τον έσφαξε ή τον εξουδετέρωσε με τη μαγκούρα του...

Άλλο όμως η φωτογραφία και άλλο ο πίνακας. Σε κάθε περίπτωση, ένας πίνακας ζωγραφικής δεν είναι ιστορικό ντοκουμέντο. Οι φωτογραφίες είναι ιστορικά ντοκουμέντα, αλλά τέτοιες φωτογραφίες με Κρητικούς που πολεμούν με μαγκούρες τους Γερμανούς Αλεξιπτωτιστές δεν έχουμε δει.  

Φωτογραφίες και βίντεο ντοκουμέντα από τη μάχη της Κρήτης παραθέτουμε παρακάτω και βγάλτε τα συμπεράσματά σας. 




  















Βίντεο: Η μάχη της Κρήτης



Σχετικά θέματα μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ

Ristorante Verona

Διάλογος Θεμιστοκλέους και Αριστείδου - H φυλετική συνείδηση των Αρχαίων Ελλήνων


Μετὰ τὴ ναυμαχία ὁ Ξέρξης, ἐνῶ ἀκόμη ἔβραζε ἀπὸ θυμὸ γιὰ τὴν ἀποτυχία του, σκέφτηκε νὰ γεμίση μὲ χώματα καὶ νὰ φράξη τὸ ἐνδιάμεσο στενό, γιὰ νὰ ὁδηγήση τὸ πεζικό του στὴ Σαλαμίνα ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων. Ὁ Θεμιστοκλῆς ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος θέλοντας νὰ δοκιμάση τὸν Ἀριστείδη, τοῦ ἔλεγε πὼς ἔχει τὴ γνώμη νὰ πᾶνε μὲ τὰ πλοῖα τους στὸν Ἑλλήσποντο καὶ νὰ διαλύσουν τὴ γέφυρα ποὺ εἶχε στήσει ἐκεῖ ὁ Ξέρξης, «γιὰ νὰ μπορέσωμε ἔτσι», ἔλεγε, «νὰ πιάσωμε τὴν Ἀσία μέσα στὴν Εὐρώπη». Ἀλλὰ ὁ Ἀριστείδης ἀρνήθηκε νὰ δεχτῆ τέτοια πρόταση καὶ τοῦ λέει: «Ὡς τώρα ἔχομε πολεμήσει ἕνα βάρβαρο ποὺ εἶχε ὅλες του τὶς ἀνέσεις, μά, ἄν τὸν ἀποκλείσωμε στὴν Ἑλλάδα καὶ ἀπὸ τὸ φόβο τὸν φέρωμε σὲ κατάσταση ἀνάγκης, ἕναν ἄνθρωπο ποὺ εἶναι κύριος τόσο μεγάλων δυνάμεων, τότε δὲ θὰ κάθεται πιὰ κάτω ἀπὸ χρυσοΰφαντη σκηνὴ νὰ βλέπη τὴ μάχη ἥσυχα, ἀλλὰ τολμώντας τὰ πάντα καὶ σὲ ὅλα παρὼν ὁ ἴδιος ἐξαιτίας τοῦ κινδύνου ποὺ τὸν ἀπειλεῖ, θὰ προσπαθήση νὰ ξανακερδίση ὅλα τὰ χαμένα καὶ θὰ σκεφθῆ νὰ κάμη ὅ,τι μπορεῖ καλύτερο πολεμώντας ὅλα γιὰ ὅλα.» Καὶ πρόσθεσε ὁ Ἀριστείδης:
«Λοιπόν, Θεμιστοκλῆ, ὄχι νὰ καταστρέψωμε τὴ γέφυρα ποὺ ὑπάρχει, παρὰ καὶ ἄλλη ἀκόμη, ἂν μποροῦμε, πρέμει ἐμεῖς νὰ κατασκευάσωμε, γιὰ νὰ διώξωμε τὸ γρηγορώτερο αὐτὸ τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν Εὐρώπη».
«Λοιπόν», εἶπε ὁ Θεμιστοκλῆς, «ἂν νομίζης πὼς αὐτὰ μᾶς συμφέρουν, εἶναι καιρὸς νὰ σκεφτοῦμε καὶ νὰ βροῦμε τὸν τρόπο πῶς θὰ φύγη μιὰ ὥρα ἀρχύτερα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.»
Ἀφοῦ λοιπὸν ἀποφάσισαν αὐτά, ὁ Θεμιστοκλῆς ἔστειλε ἕναν ἀπὸ τοὺς βασιλικοὺς ἀκολούθους ποὺ τὸν βρῆκαν ἀνάμεσα στοὺς αἰχμαλώτους, τὸν Ἀρνάκη, ὅπως ὀνομαζόταν, καὶ τοῦ ἔδωσε διαταγὴ νὰ πῆ στὸ βασιλιὰ ὅτι οἱ Ἕλληνες ποὺ ἔχουν νικήσει μὲ τὸ ναυτικό τους ἀποφάσισαν νὰ τραβήξουν ἐπάνω, πρὸς τὸν Ἑλλήσποντο, ἐκεῖ ὅπου ἔκαμε τὴ σύνδεση, καὶ νὰ διαλύσουν τὴ γέφυρα, ὁ Θεμιστοκλῆς ὅμως ποὺ γνοιάζεται γιὰ τὸ βασιλιά, τὸν συμβουλεύει νὰ πάρη γρήγορα δρόμο πρὸς τὴ δική του θάλασσα καὶ νὰ περάση ἀπέναντι στὴν Ἀσία, ἐνόσω αὐτὸς θὰ ἔφερνε μὲ τρόπο χρονοτριβὲς στοὺς συμμάχους καὶ θ’ ἀργοποροῦσε τὴν καταδίωξη.Ὅταν ἄκουσε αὐτὰ ὁ Ξέρξης, φοβήθηκε πολὺ καὶ ἑτοιμᾶστηκε γρήγορα νὰ φύγη.
Καὶ ἡ φρόνηση τοῦ Θεμιστοκλῆ καὶ τοῦ Ἀριστείδη ἀποδείχτηκε στὴ μάχη μὲ τὸ Μαρδόνιο, ὅπου οἱ Ἕλληνες, ἂν καὶ πολέμησαν μ’ ἕνα ἐλάχιστο μέρος τῶν δυνάμεων τοῦ Ξέρξη στὶς Πλαταιές, βρέθηκαν στὸν ἔσχατο κίνδυνο.

Πλούταρχος- Βίος Θεμιστοκλέους


Διότι κύριοι βουλευτές τι είναι η Ευρώπη; Δεν υπάρχει γεωγραφικός προσδιορισμός για την Ήπειρο μας,υπάρχει μόνο εθνικός και πολιτιστικός προσδιορισμός.
Το σύνορο της δεν είναι τα Ουράλια,αλλά αυτή η γραμμή που διαχωρίζει τον δυτικό από τον ανατολικό τρόπο ζωής.
Υπήρξε κάποια εποχή όπου η Ευρώπη δεν ήταν αυτή η ελληνική νησίδα,στην οποία είχαν προωθηθεί οι βόρειοι λαοί,για να ανάψουν για πρώτη φορά ένα φως,το οποίο από εκείνη την στιγμή,άρχισε αργά αλλά σταθερά να φωτίζει τους ανθρώπους.
Και όταν οι Έλληνες κατόρθωσαν να συνθλίψουν την περσική εξάπλωση,δεν υπερασπίστηκαν την περιορισμένη στον χώρο ελληνική πατρίδα τους,αλλά έσωσαν αυτή την αντίληψη που σήμερα ονομάζεται Ευρώπη.

Αδόλφος Χίτλερ

Πηγή: Europa Erwache

RV

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Νέα πρόκληση των μπολσεβίκων στο Σύνταγμα



Πορεία αλληλεγγύης στους Τούρκους πολιτικούς κρατούμενους! πραγματοποίησαν το απόγευμα της Τρίτης, ημέρα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, μπολσεβίκοι στο κέντρο της Αθήνας. 

Η αστυνομία, που γνώριζε ότι στο Σύνταγμα υπήρχε συγκέντρωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, οδήγησε τους μπολσεβίκους στην πλατεία Συντάγματος!   

Οι μπολσεβίκοι, με ύβρεις και χειρονομίες  προκάλεσαν τους συγκεντρωμένους και στη συνέχεια τους επιτέθηκαν. Όταν οι συγκεντρωμένοι αντέδρασαν τότε η αστυνομία επενέβη για να σώσει τους θλιβερούς απογόνους των ληστοσυμμοριτών... 

RV

Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

No Surrender - Αθήνα


Οι Αθηναίοι No Surrender αυτό τον καιρό βρίσκονται στο στούντιο για την ηχογράφηση νέας δουλειάς, το Αθήνα είναι ένα από τα νέα τους τραγούδια.

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

500 χρόνια από τότε που με παπική βούλα, η τοκογλυφία στην Δύση έπαψε να είναι αμαρτία



Στις 4 Μαΐου 2015, συμπληρώθηκαν 500 χρόνια από τότε (1515) που ο Μέδικος Πάπας Λέων o 10ος (Giovanni di Lorenzo de 'Medici, 1475 – 1521), εξέδωσε μια παπική βούλα (“Inter multiplicis”) με την οποία επέτρεπε τα επιτόκια για τα χρηματικά δάνεια, αν τα δάνεια ήταν για τους φτωχούς. Αυτή η ανατρεπτική άδεια χορηγήθηκε για τις λεγόμενες τράπεζες φιλανθρωπίας, που ήταν γνωστές ως ‘Monte di Pieta’*, το οποίο μεταφράζεται ως «τα βουνά της συμπόνιας», αλλά αρκετά από τα έσοδα κατέληξαν στα χέρια των Μεδίκων τραπεζιτών, και όχι στους φτωχούς, και ακόμα και αν αυτή η τοκογλυφία των τραπεζών είχε λειτουργήσει για το υποτιθέμενο όφελος των απόρων και μόνο, παραβίαζε το νόμο του Θεού και έστρωνε το έδαφος για περισσότερη τοκογλυφία.

[Οι Μέδικοι (ιταλ.: Medici) ήταν μια πολύ πλούσια οικογένεια της Φλωρεντίας, που από το 15ο ως τον 18ο αιώνα κυριάρχησε στην οικονομική, πολιτική αλλά και καλλιτεχνική ζωή της πόλης, παίζοντας έτσι ένα καθοριστικό ρόλο στην ιταλική και ευρωπαϊκή ιστορία].

Ο Πάπας Λέων ο 10ος

Ο Πάπας Λέων ο 10ος ξεκίνησε μια διαδικασία ‘γκραντουαλισμού’ (gradualism, από το λατινικό gradus που σημαίνει “βήμα”, δηλαδή, αλλαγή που έρχεται σταδιακά και αργά), σύμφωνα με την οποία ο πανάρχαιος εκκλησιαστικός δογματικός νόμος κατά της είσπραξης τόκων από τα δάνεια, σταδιακά χαλάρωσε και αδυνάτισε, οδηγώντας σε μια παπική επανάσταση - την πλήρη κατάργηση όλων των εκκλησιαστικών ποινών για την τοκογλυφία από τον Πάπα Πίο τον 8ο (1761 – 1830) με την παπική βούλα ‘Datum in audientia’ στις 18 Αυγούστου 1830, - καθώς και στην απουσία όλων αυτών των κυρώσεων στους Κώδικες του Κανονικού Δικαίου (Codex Iuris Canonici) του 1917 και του 1983.


Η θέση του βιβλίου του συγγραφέα Michael Hoffman**, που γράφει αυτό το άρθρο, «Η Τοκογλυφία στην Χριστιανοσύνη: Η Θανάσιμη Αμαρτία, που Τότε Ήταν και Τώρα Δεν Είναι» (Usury in Christendom: The Mortal Sin that Was and Now is Not), είναι ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της Αναγέννησης αποχωρίστηκε από την αρχαία Εκκλησία. Διακίνησε πλαστά κειμήλια και συγχωροχάρτια καθώς ήταν υπό την εποπτεία των τραπεζιτών Fugger του Augsburg. Οι Fuggers, με την υποστήριξη των Αψβούργων, ήταν πολύ πλουσιότεροι από οποιαδήποτε ιταλική τραπεζική δυναστεία, συμπεριλαμβανομένων των Μεδίκων. Μήπως ακούσατε ποτέ κάτι για τους Fuggers; Ξέρατε ότι τα παράπονα για αυτά που έκαναν οι Fuggers ήταν ένα κίνητρο για την εξέγερση του Λούθηρου; Οι Fuggers ελέγχανε την μεταφορά των εσόδων από τη γερμανική Εκκλησία προς τον παπικό θρόνο. Τα δάνειά τους στον Πάπα τους έφεραν ένα χαρτοφυλάκιο προνομίων εσόδων συλλογής, μεταξύ άλλων, από την πώληση των συγχωροχαρτιών.

Το 1519 οι Fuggers εξαγόρασαν την εκλογή του Καρόλου του 5ου της Ισπανίας ως Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τα 851.000 φιορίνια της Ρηνανίας που μαζεύτηκαν για την εξαγορά της θέσης του Βασιλιά Καρόλου, οι Fuggers έδωσαν 543.000 φιορίνια. Ήταν οι τοκογλυφικοί τραπεζίτες του Πάπα και της Βουλής των Αψβούργων. Τον Σεπτέμβριο του 1514, οκτώ μήνες πριν από τη χαλάρωση της απαγόρευσης της τοκογλυφίας από τον Λέοντα 10ο, ο παπικός θεολόγος Johannes Eck του Ingolstadt, λειτούργησε ως διεφθαρμένη μασκότ της Δύναμης του Χρήματος, προσωποποιημένης στον τραπεζίτη Jakob Fugger. Ο Eck υποστήριξε σε μια συζήτηση στο μοναστήρι των Καρμελιτών στο Augsburg, ότι οι δανειακές συμβάσεις με τόκο πέντε τοις εκατό ήταν δικαιολογημένες.

Είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Πάπας Λέων 10ος εξέδωσε την παπική του βούλα που επέτρεπε τον τόκο, την αμέσως επόμενη χρονιά; Ο ποντίφικας ανέμενε την χαμηλή δημοτικότητα της βούλας του και ως εκ τούτου, απείλησε να αφορίσει κάθε καθολικό που θα μιλούσε κατά της χαλάρωσης της απαγόρευσης της τοκογλυφίας, στο όνομα της φιλανθρωπίας.


Οι απολογητές του Λέοντα 10ου προσπαθούν να πουν ότι δεν άλλαξε ουσιαστικά το δόγμα κατά της τοκογλυφίας, αλλά μόνο την ποιμαντική εφαρμογή του δόγματος. Πράγματι, αυτή ακριβώς η «ποιμενική» εφαρμογή χρησιμοποιήθηκε σταδιακά με την πάροδο των αιώνων από τις 4 Μαΐου του 1515 και μετά, για να μετατρέψει την τοκογλυφία από ένα θανάσιμο αμάρτημα σε μη αμαρτία.

Οι οπαδοί της Εκκλησίας της Ρώμης συχνά θεωρούν τον προτεστάντη ηγέτη Ιωάννη Καλβίνο ότι αυτός ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε την μάστιγα της τοκογλυφίας. Ο Καλβίνος δεν ήταν ούτε έξι χρονών όταν ο Πάπας Λέων 10ος εξέδωσε την βούλα του.

Κανένας Πάπας μετά τον Λέοντα 10ο δεν αποκατέστησε το δόγμα της Καθολικής Εκκλησίας. Ο άνευ ουσίας αντι-τοκογλυφικός στόμφος από τον Λέοντα τον 13ο και άλλους Πάπες χρησίμευσε για να συγκαλυφθεί αυτή η ύπουλη, σταδιακή διαδικασία γκραντουαλισμού.


Η Κρυπτοκρατία χρησιμοποιεί παρόμοια τακτική σε διαφορετικές καταστάσεις. Αν μελετήσουμε τις μεθόδους και την διπλή γλώσσα με την οποία ο Τόμας Κρόμγουελ και ο Thomas Cranmer άρχισαν να διαλύουν τον καθολικισμό στην Αγγλία τη δεκαετία του 1530, θα δούμε τις μεθόδους και την διπλή γλώσσα με την οποία κάθε πάπας από τον Λέοντα τον 10ο στον Πίο τον 13ο και έπειτα, διέλυσαν το προπύργιο του Παντοδύναμου Θεού ενάντια στην Εξουσία του Χρήματος (Λουκάς 6: 34-36 : «Δανείζετε μηδεμίαν απολαβήν ελπίζοντες» - Δες κι εδώ).

Η αγάπη για το χρήμα είναι η ρίζα όλων των κακών (Α΄ Τιμοθ. 6:10). Η τοκογλυφία είναι η ο τρόπος που αυτή η αγάπη γίνεται όπλο. Όλα τα επόμενα κακά που μας ταλανίζουν προέρχονται από αυτή την μέγιστη όλων των ανομιών.


* Το 1462, το πρώτο καταγεγραμμένο Monte di Pietà ιδρύθηκε στην Περούτζια. Μεταξύ 1462 και 1470, αναπτύχθηκαν κατ’ εκτίμηση σαράντα περισσότερες.  Ο Φραγκισκανός Marco Di Matteo Strozzi κήρυξε σχετικά με τα οφέλη του Monte di Pietà για την καταπολέμηση της τοκογλυφίας. Άφησε μια σειρά απομνημονευμάτων στα οποία περιγράφεται ο στόχος του να διώξει από την πόλη τους Εβραίους δανειστές και να τους αντικαταστήσει με χριστιανικά καταστήματα που θα επέτρεπαν στους φτωχούς να αποκτήσουν φτηνές πιστώσεις. Παρόλα αυτά ο θεσμός των Monti δεν αύξησε, από μόνος του, τους φόβους των Εβραίων. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, οι Εβραίοι δανειστές τραπεζίτες υποστήριξαν τα Monti. Ένας τέτοιος τραπεζίτης ήταν ο Manuele da Camerino, που κληροδότησε ένα μεγάλο ποσό για το Monte της Φλωρεντίας, που είχε συσταθεί από τον Girolamo Σαβοναρόλα. Κατά καιρούς οι Εβραίοι δανειστές χρησιμοποιούσαν τα Monti για τους δικούς τους σκοπούς.


Τα έργα τέχνης της εποχής αποτυπώνουν την αντίδραση της τέχνης στην τοκογλυφία: οι τοκογλύφοι μετανοούν υποφέροντας στην Κόλαση, οι φοροεισπράκτορες, οι φιλάργυροι απεικονίζονται μέσα στο περιβάλλον τους όπου ασκούν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητές. Στον αντίποδα βρίσκονται οι πίνακες των αγίων όπως ο άγιος Αντώνιος της Φλωρεντίας, που στα κηρύγματα τους μιλάνε κατά της τοκογλυφίας.

** Ο Αμερικάνος συγγραφέας Michael Hoffman (γεν. το 1954) και εκδότης του newsletter Revisionist History, θεωρείται «συνωμοσιολόγος», «αρνητής του Ολοκαυτώματος» και «αντισημίτης». Ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται «αιρετικός συγγραφέας».


RV



Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Εγκλήματα χωρίς τιμωρία


Holodomor - Katyn




RV

Ο ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΣ ΚΙΜ ΓΙΟΝΓΚ ΟΥΝ ΕΚΤΕΛΕΣΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΑΜΥΝΑΣ ΤΗΣ Β. ΚΟΡΕΑΣ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΗΚΕ



Ο ψυχοπαθής μπολσεβίκος Κιμ Γιονγκ Ουν εκτέλεσε τον υπουργό Άμυνας της Βόρειας Κορέας.  Η είδηση κάνει ήδη το γύρο του κόσμου. Το ίδιο και η κατηγορία αλλά και ο τρόπος που επιλέχτηκε για την εκτέλεση!

Με αντιαεροπορικά πυρά. Έτσι επέλεξε ο Κιμ Γιονγκ Ουν να εκτελέσει ή μάλλον να εξαφανίσει από προσώπου γης, τον υπουργό Άμυνας της χώρας, Χιον Γιονγ Τσολ. Τον εκτέλεσε με αντιαεροπορικά πυρά. Γιατί; Γιατί σύμφωνα με όσα γίνονται γνωστά αποκοιμήθηκε κατά τη διάρκεια στρατιωτικής εκδήλωσης, παρουσία του ίδιου του Κιμ Γιονγκ Ουν. 

Την είδηση της εκτέλεσης μετέδωσαν αρχικά τα μέσα ενημέρωσης της Νότιας Κορέας. Όπως ανέφεραν, η είδηση της νέας εκτέλεσης στην Πιονγιάνγκ δόθηκε από την υπηρεσία πληροφοριών της Σεούλ σε βουλευτές κατά την συνάντησή τους την Τετάρτη.

Ο Βορειοκορεάτης υπουργός Άμυνας κατηγορήθηκε πως έδειξε έλλειψη σεβασμού στον Κιμ με το να αφεθεί να τον πάρει ο ύπνος κατά τη διάρκεια μιας στρατιωτικής εκδήλωσης. Έτσι, αποφασίστηκε η εκτέλεσή του. Η οποία, σύμφωνα με τα διεθνή ΜΜΕ, έγινε στις 30 Απριλίου και μάλιστα δημόσια! Την εκτέλεσή του, γράφει το Reuters, την παρακολούθησαν εκατοντάδες άνθρωποι. Μάλλον για παραδειγματισμό. 

Το είδαμε εδώ

RV

Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

Robert Brasillach: Ιδού το ασυγχώρητο παραλήρημα της Αγγλίας



Ποιος ξέρει, ίσως υπάρχουν ακόμη λογικοί Άγγλοι που να καταλαβαίνουν ότι ο γερμανικός στρατός μάχεται για ολόκληρη την Ευρώπη, κι όσο κι αν φαίνεται παράξενο ακόμα και για τον ίδιο τον Αγγλικό Λαό.
Αυτοί οι καλοπροαίρετοι Άγγλοι, αν μπορεί να έχει κάποια έννοια το πλησίασμα των δύο θέσεων, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα εμπρός στην αυτοκαταστροφική τρέλα των κυβερνητών τους, οι οποίοι δια πυρός και σιδήρου προσπαθούν να παραδώσουν τον πολιτισμό του Racine,του Shakespeare,του Dante και του Goethe στις μογγολικές ορδές τις φανατισμένες από το επαναστατικό και ιουδαϊκό αλκοόλ. Ιδού το ασυγχώρητο παραλήρημα της Αγγλίας.

Robert Brasillach



Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

ΔΕΝ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΟΥΜΕ



Απόσπασμα από το βιβλίο του Θεόδωρου Μανιάτη ''Η μάχη του Βερολίνου'' 

Ο στρατηγός Μούμμερτ κάτω από τις επευφημίες των στρατιωτών του αρνείται να καταθέσει τα όπλα: 
''Θα ανοίξουμε τον δρόμο προς την Δύση με τις ξιφολόγχες", κραυγάζει. Ένας αυτόπτης μάρτυς έτσι θα περιγράψει αυτή την παράτολμη ενέργεια: 

''Μόλις η πρώτη χλωμή πρωινή ακτίνα εμφανίζεται εις τον ορίζοντα της φλεγομένης πόλεως, ηχούν τα κανόνια. Τεθωρακισμένο πεζικό, πυροβολητές και SS, ακολουθούν από πίσω τρέχοντας. Μέτρο μέτρο προχωρούν προς τη γέφυρα. Ο Μούμμερτ βαδίζει επικεφαλής. Οι Ρώσοι δεν φαίνεται να έχουν καταλάβει ακόμη. Ο στρατηγός γυρνά στους στρατιώτες του και με τις παλάμες γύρω από το στόμα του ουρλιάζει: 
 -Εφ΄ όπλου λόγχη. Επίθεσις. Μαρς.
Οι άνδρες ξεκινούν για την επίθεση. Ένα βουερό HURRA! αντηχεί σήμερα το πρωί στο Χάβελ. Οι Ρώσοι αιφνιδιάζονται. Για λίγα δευτερόλεπτα. Έπειτα τα όπλα τους απαντούν. Οι στρατιώτες της Μπούχενμπεργκ, της Νόρτλαντ, της 18ης μεραρχίας, δεν μπορούν να συγκρατηθούν περισσότερο. Αρχίζει η επίθεσις. Η επίθεσις στην γέφυρα  του Χάβελ στο Δυτικό Σπαντάου. 
Στρατιώτες κάθε βαθμού και κάθε είδους, Βαυαροί και Γερμανοί του Βορρά, Σάξωνες και Πρώσσοι της Ανατολής, Βεστφαλοί, Σιλεσιανοί, Γάλλοι, Ισπανοί, Σκανδιναβοί, Λεττονοί, Ολλανδοί, γυναίκες του Βερολίνου, παιδιά, έφηβοι, κοπέλες είναι εκείνοι που την αυγή της 3ης Μαΐου επιτίθενται στις Ρωσικές γραμμές. Η γέφυρα του Χάβελ αντηχεί κάτω από τα βήματα των επιτιθεμένων. 
Χειροβομβίδες του εχθρού, εκρηκτικές ρουκέτες και τερετίσματα πολυβόλων ανοίγουν τρομακτικά κενά. Οι άνδρες πέφτουν κατά ομάδες, οι τραυματίες παραμένουν στο έδαφος, πέφτουν στο νερό, ή πατιούνται μέχρι θανάτου. Αλλά εμπρός...εμπρός...


Χάρτμαν, Ρέυνβαρτ Ραμλάου και άλλοι ευρίσκονται επικεφαλής. Κραυγάζουν καταπρόσωπα στον εχθρό τον θυμό τους, το μίσος τους, τον τρόμο τους. Κραυγάζουν, πέφτουν επάνω στις Ρωσικές προφυλακές, στην άκρη της γέφυρας. Πολυβολούν, πετούν τις τελευταίες χειροβομβίδες, μάχονται με τους υποκόπανους των όπλων. Πίσω τους έρχονται Ισπανικά και Γαλλικά SS. 
Κραυγάζουν ''Αρρίμπα Εσπάνια'', ''Βίβ λα Φράνς''. Δεν νοιάζονται πλέον για τις κραυγές των συναγωνιστών που έχουν μείνει πίσω. Ο λοχίας Vaulot πέφτει επικεφαλής της ομάδας του. Μια ρώσικη σφαίρα τον κτυπά λίγα εκατοστά ψηλότερα από τον Σταυρό του Ιππότου. 
Ο στρατηγός Μούμμερτ σκοτώνεται και αυτός, αλλά το ακατόρθωτο έχει γίνει. Χιλιάδες στρατιωτών και πολιτών έχουν φτάσει στις προφυλακές του Βενκ... 


        
Πιστοί μέχρι το τέλος
 
Ristorante Verona