Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Ο Φιλελευθερισμός θα πεθάνει για να ζήσει ο Σοσιαλισμός - Ο Μαρξισμός θα πεθάνει για να ζήσει ο Εθνικισμός




Του Μίλτου Σωτηρόπουλου
*Σε εισαγωγικά και πλάγια γράμματα είναι αποσπάσματα από το βιβλίο του Γκαίμπελς ''Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τον Εθνικοσοσιαλισμό'' (εκδ. Edelweiss)


"Ως πολιτική μπορεί να οριστεί η υπεύθυνη δραστηριότητα στην υπηρεσία του λαού, η οποία στοχεύει να δημιουργήσει τέτοιες συνθήκες ώστε να δώσει στον λαό τη δυνατότητα να διατηρήσει και να υπερασπίσει την ύπαρξή του στον σκληρό τούτο κόσμο μας, να αναπαραχθεί και να εξασφαλίσει την ελευθερία του και το βιος του ιδίου και των απογόνων του."

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αφήσουμε διά της αδιαφορίας μας τους σιαμαίους αδελφούς φιλελευθερισμό και μαρξισμό να κάνουν πολιτική για εμάς χωρίς εμάς.

Πιστεύουμε στην εργασία. ''Η εργασία είναι η κινητήριος δύναμη της ιστορίας, γιατί για εμάς η εργασία σημαίνει περισσότερα απ’ ό,τι τα περιουσιακά στοιχεία, η μόρφωση, το επίπεδο ή ένα μεσοαστικό υπόβαθρο!'' Η εργασία είναι ιερή και είναι το πρώτο βήμα για να γλιτώσει κάποιος από το μεσοαστικό κράτος. 


Το εθνικό κεφάλαιο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι κατατεθειμένο σε διεθνείς τράπεζες με τη μορφή μετοχών ή λοιπών αξιογράφων. Τότε έχουμε φτωχό λαό και πλούσιους τραπεζίτες που ξαφρίζουν τον τόκο.

''Λεγόμαστε Σοσιαλιστές εις ένδειξη διαμαρτυρίας για την απάτη περί κοινωνικής ευαισθησίας της μεσοαστικής τάξης.''

Τα κάθε είδους επιδόματα και η ''κοινωνική πρόνοια'' δεν αρκούν ούτε για να ζήσουμε. 

''Θέλουμε ολόκληρο το μερίδιό μας από όσα μας χάρισε η Φύση και από όσα αποφέρει η σωματική και πνευματική εργασία μας.'' 

Αυτό είναι σοσιαλισμός και είναι το δεύτερο σκαλί προς την ελευθερία μας.  
Οι μαρξιστές μιλούν για ταξικό πόλεμο. Η ταξική πάλη που ευαγγελίζονται φέρνει διχόνοια και στο τέλος καταστρέφει τον λαό και τη φυλή. 

''Ο Μαρξισμός είναι η ταφόπλακα όχι μόνο των εθνών, αλλά και της μίας και μοναδικής τάξης που πολεμά με όλη της την ψυχή για την πραγμάτωσή του: της εργατικής τάξης.'' 

Ο Μαρξισμός δεν υπήρξε ποτέ το ιδεώδες κανενός εργάτη. Όσοι τον ακολούθησαν το έκαναν γιατί δεν είχαν άλλη εναλλακτική λύση.

Εάν συνειδητοποιήσουμε τα παραπάνω τότε:

''Ο Φιλελευθερισμός θα πεθάνει για να ζήσει ο Σοσιαλισμός. 

Ο Μαρξισμός θα πεθάνει για να ζήσει ο Εθνικισμός.'' 


Ristorante Verona


Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

EXIT


ΟΧΙ στην ΑΝΤΙ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ των τραπεζών,  της πολυφυλετικότητας και του πολυπολιτισμού




 
European Jewnion



Εμείς [οι Εβραίοι] σκοπεύουμε να μετατρέψουμε την Ευρώπη σε μία μικτή φυλή από Ασιάτες και Νέγρους, που θα την κυβερνούν οι εβραίοι
               
Richard Coudenhove-Kalergis,
Πατέρας της Αντι-ευρωπαϊκής Ένωσης





ΝΑΙ στην ΑΡΙΑ ΕΥΡΩΠΗ



 




RV



Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Νέα Σουηβία




Στις 17 Δεκεμβρίου 1938 μια γερμανική επιστημονική αποστολή υπό τονΆλφρεντ Ρίτσερ ξεκίνησε από το Αμβούργο και προσάρτησε-σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο- ως μέρος του Ράιχ, μία περιοχή στην Ανταρκτική, η οποία ονομάστηκε, από το ομώνυμο πλοίο, «Νέα Σουηβία». Η αποστολή τελείωσε στις 12 Απριλίου 1939.


Η αποστολή εξερεύνησε την περιοχή της Νέας Σουηβίας, χαρτογράφησε την περιοχή, τράβηξε χιλιάδες εναέριες φωτογραφίες και έδωσε γερμανικά ονόματα στις διάφορες τοποθεσίες. Η περιοχή της Νέας Σουηβίας κάλυπτε περίπου 600.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από το 1957 διεκδικείται από τη Νορβηγία. 

Ο επικεφαλής της αποστολής Άλφρεντ Ρίτσερ


Deutsche Antarktische Expedition

Οι έρευνες στην Ανταρκτική δεν τελείωσαν με την έναρξη του Β΄Ππ. Πάνω από 100 υποβρύχια χρησιμοποιήθηκαν γι’ αυτόν τον σκοπό, τα οποία μέχρι και σήμερα θεωρούνται χαμένα. Τα χρόνια 1940 μέχρι 1943 το Ράιχ πραγματοποιεί περισσότερες, αυτήν την φορά όμως, μυστικές επιχειρήσεις στη Νέα Σουηβία και ξεκινάει το 42/43 την κατασκευή της περίφημης Βάσης 211, ενός γερμανικού οχυρού στον πάγο. 

Ένα αεροσκάφος τύπου Bv 138 με ένα υποβρύχιο Typ VII C
 στη Νέα Σουηβία

Το σκεπτικό ήταν ότι σε περίπτωση που το Ράιχ κατέρρεε στην ηπειρωτική Γερμανία, θα συνεχιζόταν στην Ανταρκτική. Όταν τελικά οι εχθρικοί στρατοί εισέβαλαν στη Γερμανία, ξεκίνησε η πυρετώδης προσπάθεια να μεταφερθούν υλικό, υψηλή τεχνολογία, απόρρητα έγγραφα και σημαίνοντα πρόσωπα στη Βάση 211 και σε άλλες μυστικές εγκαταστάσεις στις  Άνδεις της Νότιας Αμερικής. 

Υποβρύχιο τύπου U-864

Στις 27 Ιανουαρίου 1947 μια αμερικάνικη «αποστολή εξερεύνησης» έφτασε στη Νέα Σουηβία. Της επιχείρησης αυτής, που ονομάστηκε ‘’Highjump”, ηγείτο ο διάσημος Ναύαρχος Byrd και διέθετε πάνω από 13 πλοία, μεταξύ των οποίων ένα αεροπλανοφόρο και πολλαπλά αντιτορπιλικά με συνολικό πλήρωμα 4.700 άντρες, εκ των οποίων οι 4000 ήταν στρατιώτες!

Ο σκοπός τους: Η καταστροφή της τελευταίας εθνικοσοσιαλιστικής βάσης στον κόσμο: της Βάσης 211.


Έξι με οκτώ μήνες υπολόγιζαν οι Αμερικανοί ότι θα διαρκούσε η τελευταία μάχη του Β΄Ππ. Μέχρι τότε ο μύθος της Νέας Σουηβίας θα έπρεπε να είχε σβήσει ολοκληρωτικά. Τελικά οι 6 με 8 μήνες, έγιναν μόνο 3 εβδομάδες και η επιχείρηση τελείωσε με μια καταστροφή.

Ήδη στην πρώτη αναγνωριστική πτήση εξαφανίστηκαν πολλά αεροπλάνα, η αποστολή έπρεπε να ακυρωθεί και κατέληξε σε άτακτη φυγή. Ο Ναύαρχος Byrd υποχρεώθηκε να σωπάσει και μέχρι σήμερα δεν είναι επισήμως γνωστό, γιατί και από ποιους τράπηκαν σε φυγή.

Ο Ναύαρχος Byrd 

Πολλές φήμες κυκλοφόρησαν, όμως, για την ανώτερη τεχνολογία των Γερμανών. Όμως ο ναύαρχος ξαναεπιστρέφει, και αυτήν τη φορά καλύτερα προετοιμασμένος. Έτσι, το 1955 μια δεύτερη ρωσική-αμερικανική στρατιωτική δύναμη, πάλι υπό την ηγεσία του, καταφθάνει στην Ανταρκτική με 12 πλοία, 3000 άντρες, 200 αεροπλάνα και 300 οχήματα και πρώτα ανοικοδομούν πολλές βάσεις για να προετοιμάσουν το θανατηφόρο χτύπημα. Το καλοκαίρι του 1958 οι Η.Π.Α πυροδοτούν τουλάχιστον δύο ατομικές βόμβες πάνω από την Ανταρκτική.

Ο Βίλχελμ Λάντιγκ ένα πρώην μέλος των SS και αρμόδιος για απόρρητες υποθέσεις του Ράιχ καθώς και συγγραφέας μεταξύ άλλων του βιβλίου «Wolfzeit um Thule», δηλώνει σε ένα βίντεο, το οποίο προβλήθηκε μετά τον θάνατό του, πως και αυτή η επίθεση δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, αλλά ότι η βάση τελικά τη δεκαετία του ’60 μεταφέρθηκε στη Νότια Αμερική.

Η οροσειρά «Mühlig Hofmann» 

Eν τω μεταξύ σήμερα, στη δήθεν εγκαταλελειμμένη Νέα Σουηβία υπάρχει από το 1981 πάλι μια ερευνητική βάση της Γερμανίας, αλλά το τι μπορεί να βρίσκεται ακόμα στα ύψη του βουνού «Mühlig Hofmann» και πού ακριβώς αποτραβήχτηκαν οι Γερμανοί του Ράιχ , είναι καθαρά εικασία.

Το, δε, πλοίο «Νέα Σουηβία» βυθίστηκε από το βρετανικό υποβρύχιο Terrapin. Μετά τον πόλεμο ανελκύστηκε από τον βυθό και αφού το γέμισαν με πυρομαχικά, βυθίστηκε  πάλι στο Skagerrak (o πορθμός ανάμεσα στις ακτές Νορβηγίας-Σουηδίας και Δανίας).

Το πλοίο «Νέα Σουηβία»

Στα εκπληκτικά γεγονότα ανήκουν σίγουρα και οι ατομικές δοκιμές των Η.Π.Α στη Νέα Σουηβία. Τον Σεπτέμβριο του 1979 και την 5η Μαρτίου 1986 πραγματοποιούνται δοκιμές στον νορβηγικό τομέα της Ανταρκτικής.

Ιδιαίτερα εκπληκτικό όμως είναι ότι οι Η.Π.Α στην αρχή του πολέμου στο Ιράκ, την 20ή  Μαρτίου του 2003, πυροδότησαν  μια ατομική βόμβα υπόγεια.
Από τις ενδείξεις των σεισμογράφων, εκτιμάται ότι η ισχύς της βόμβας ήταν μεταξύ 20 και 50 κιλοτόννων. 
Μια μόνο μέρα μετά την πυροδότηση της ατομικής βόμβας στη Νέα Σουηβία, οι Η.Π.Α χάνουν χωρίς ίχνη τρία πανάκριβα βομβαρδιστικά στην εισβολή στο Ιράκ. Πρόκειται για ένα βομβαρδιστικό Stealth Β2 “Spirit” και δύο βομβαρδιστικά Stealth  F117A “Nighthawk”. Σύμφωνα με δηλώσεις των στρατιωτικών κύκλων, τα αεροπλάνα λίγο μετά την εισβολή χάνουν την επαφή με τα AWAC και εξαφανίζονται από το ραντάρ.

Στο κέντρο ο Ναύαρχος Καρλ Νταίνιτς

Μέχρι σήμερα, δεν έχει ακουστεί κάτι για τα αεροπλάνα αυτά.
Αυτό ήταν σύμπτωση ή έχουν σχέση αυτά τα συμβάντα; Ο ναύαρχος Νταίνιτς είχε πει:
«Ο γερμανικός υποβρυχιακός στόλος είναι περήφανος που έχτισε για τον Φύρερ σε ένα άλλο κομμάτι της γης, μια ShangriLa, ένα απόρθητο οχυρό.»

Σε κάθε περίπτωση, τα γεγονότα φαίνονται να υποστηρίζουν τη θεωρία για τη Νέα Σουηβία και η υπόθεση αυτή προκαλεί πονοκέφαλο στην αμερικανική κυβέρνηση. Χαρακτηριστική είναι η προσπάθεια αποσιώπησης των στοιχείων και της έρευνας του θέματος. Είναι, επίσης, γεγονός είναι ότι οι λίγοι ερευνητικοί σταθμοί δεν είναι σε θέση να εξερευνήσουν λεπτομερώς την τεράστια περιοχή της Νέας Σουηβίας.  

Το άρθρο είναι βασισμένο στο Neuschwabenland της σελίδας deutscher-freiheitskampf.com


Ristrorante Verona 


Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Από τον σοσιαλισμό στον Εθνικοσοσιαλισμό


 Η γέννηση και εξέλιξη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κινήματος είναι μία υπόθεση άκρως ενδιαφέρουσα, που φυσικά δεν μπορεί να αποτυπωθεί –παρά μόνο επιγραμματικά- στις λίγες γραμμές μίας ανάρτησης. Οπωσδήποτε ισχύει αυτό που είπε η Σάβιτρι Ντέβι: «Το Κίνημα είναι νέο, αλλά οι ιδέες είναι παλιές». Συνοπτικά, μετά την ταπεινωτική για τη Γερμανία ανακωχή της 11.11.1918 που ουσιαστικά σηματοδότησε το τέλος του Α΄Ππ και οδήγησε στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και στη Συνθήκη των Βερσαλλιών, η χώρα αυτή μπήκε σε μια περίοδο υπερβολικής κρίσης όχι μόνο στην οικονομία, όπως παρουσιάζεται, αλλά κυρίως στις αξίες. Ο Γερμανός είχε χάσει κάθε αξιοπρέπεια, είχε χάσει εδάφη, και ήταν σκλάβος των δυνάμεων που βρίσκονταν πίσω από τους νικητές και που σταδιακά έδειχναν το πρόσωπό τους. Η κοινωνική αδικία και δυστυχία βασίλευε. Τότε ήταν που εμφανίστηκε ο Αδόλφος Χίτλερ και κατάφερε, βαθμιαία αλλά όχι αργά, ένα μικρό κόμμα των 20 ατόμων να το οδηγήσει στο να γίνει κυρίαρχο. 
    Κάπως έτσι, λοιπόν, γεννήθηκε και εξελίχθηκε το Εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα, αρχικά στη Γερμανία και ακολούθως και σε άλλες χώρες. Είναι, επίσης, γνωστό ότι μέχρι την εμφάνιση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κινήματος, άνθρωποι που είχαν αυτές τις ιδέες, έστω και σε σπερματική μορφή ή ημισυνειδητές, δεν είχαν την κατάλληλη έκφραση. Εξαιτίας αυτής της έλλειψης, κάποιοι από τους γνωστούς μετέπειτα Εθνικοσοσιαλιστές συμμετείχαν σε παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα, άλλοι σε αριστερά. Εξάλλου, όπως και σήμερα, καθένας έχει τη δική του διαδρομή ως τη συνειδητοποίηση του ότι είναι Εθνικοσοσιαλιστής. 
    Στο πλαίσιο της προπαγάνδας κατά του Χίτλερ και του Εθνικοσοσιαλισμού, βλέπουμε μία προσπάθεια υπερπροβολής των πρώτων βημάτων γνωστών Εθνικοσοσιαλιστών, μάλιστα και ενώ, σε αρκετές περιπτώσεις, δεν υπήρχε ακόμη το Κίνημα ή ενώ αυτό ήταν στην αρχή του! Οι αναφορές είναι γεμάτες ψέμματα και στόχο έχουν να παρουσιάσουν ως οπορτουνιστές εξέχοντες και πιστούς μέχρι το τέλος μαχητές της Ιδέας. Αυτή, άλλωστε, είναι μία συνήθης τακτική, από το 1945 και μετά, η οποία γίνεται ακόμη πιο έντονη, όταν προστίθεται ο φθόνος για το μεγαλείο ή το ταλέντο  του Εθνικοσοσιαλιστή μαχητή.

Joseph Goebbels  
Ο Γκαίμπελς, για παράδειγμα. Αρχικά, προσελκύστηκε, ρομαντικά περισσότερο, από τον σοσιαλισμό, θεωρώντας ότι ίσως εκεί βρίσκεται η απάντηση στην εθνική και κοινωνική αδικία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, και ότι έτσι θα μπορούσε να εκφράσει τον αντικαπιταλισμό του. Ήταν όμως συνειδητά εθνικιστής. Στην αρχή του 1925 σε ηλικία 27 ετών, εντάχθηκε επισήμως στο NSDAP, το οποίο ήταν ακόμη ένα πολύ μικρό κόμμα. Ο θάνατός του είναι γνωστός. Από τη στιγμή που προσχώρησε στον Εθνικοσοσιαλισμό, παρέμεινε πιστός. Μέχρι το τέλος.

Jacques Doriot
    Στη γειτονική Γαλλία, την ίδια εποχή που ο Γκαίμπελς εντάχθηκε στο NSDAP, ένας νεαρός εξελέγη βουλευτής με το κομμουνιστικό κόμμα. Ήταν ο Ζακ Ντοριό, ο οποίος αφού διένυσε μία κομμουνιστική τροχιά, θεωρώντας ‒με πολλές αμφιβολίες πάντως‒ ότι στον κομμουνισμό βρισκόταν η απάντηση στην αδικία του καπιταλισμού, γνώρισε, τη δεκαετία του 1930, τον Εθνικοσοσιαλισμό και συνειδητοποίησε ότι αυτός τον εξέφραζε. Έτσι, το 1936 ίδρυσε το φιλοναζιστικό Γαλλικό Λαϊκό Κόμμα. Κι επειδή δεν χρειάζονται πολλά λόγια, ήταν ένας εκ των ιδρυτών της Λεγεώνας των Γάλλων Εθελοντών ενάντια στον Μπολσεβικισμό (LVF) και ο ίδιος πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο.
Συνέχεια εδώ

RV

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Το ξεσκέπασμα ενός αντιχιτλερικού κυκλώματος





Το άρθρο που διαβάζεις γράφτηκε με σκοπό το ξεσκέπασμα των εν Ελλάδι υποτακτικών του Εχθρού, των ψυχικά τιποτένιων συνεργατών του, των Εχθρών του Τριπτύχου: Ηγέτης (Αδόλφος Χίτλερ), Σύμβολο (Σβάστικα) και Ιδέα (Εθνικοσοσιαλισμό).

Αφορά το ζήτημα της διαχρονικής συνεργασίας των προδοτών και των δούλων που είναι ταγμένοι στις υπηρεσίες του Εχθρού, και τη νοσηρή ύπαρξη και τους σκοπούς των εντόπιων νοσηρών μπαγλαμάδων, αυτών που πολεμούν λυσσαλέα και συνειδητά, έμμισθα ή μη, στο πλευρό των Εχθρών, το Τρίπτυχο Ηγέτης-Σύμβολο-Ιδέα.

Τα δημιουργήματα (ουσιαστικά ραδιουργίες ιουδαϊκής προελεύσεως) του Εχθρού ονομάζονται:


- "Αριστερός" εθνικοσοσιαλισμός (ουδέν σχόλιον),
- Στρασσερισμός (αδερφοί Στράσσερ, συνεργάτες των Ιουδαίων κατά του Χίτλερ),
- Τρίτη Θέση (διάφοροι συγχυσμένοι, μεταξύ των οποίων ένας έμμισθος της MI6 ο R.F.),
- Τέταρτη Θέση (του κατά δήλωσίν του Αντιφασίστα και Αντιναζί Ντούγκιν, του οποίου ο πατέρας ήταν στην KGB, και ο ίδιος φίλος των Ιουδαίων, φίλος του Αντίφα Πούτιν, φίλος του Σύριζα, κτλ.),
- Εθνικομπολσεβικισμός (...πάλι Ντούγκιν και ένας άλλος ...Ρώσος),
- Εθνικοαναρχισμός (Σάουθγκέιτ, ανοιχτά συνοδοιπόρος ΙΟΥΔΑΙΩΝ ραββίνων, Αντιφασιστών και ''Οικολόγων", αντίφα ή μη, Αναρχικών),

και λοιπές παπάτζες που διαφεύγουν της μνήμης μας,

…έχουν ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΟΧΟ: τον μέχρις εσχάτων πόλεμο ενάντια στον ΑΔΟΛΦΟ ΧΙΤΛΕΡ και ταυτοχρόνως ενάντια στο Ιερό Τρίπτυχο.
Συνέχεια εδώ

RV


Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΣΗ ΣΤΗ ΜΑΝΗ - Σ' ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΗ ΑΛΛΟΦΥΛΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΤΗΣΟΥΝ ΠΟΤΕ



Σύντροφοι από τη Μάνη, την Αθήνα και τον Πειραιά, το Σάββατο το βράδυ προχώρησαν σε αφισοκόλληση στο Γύθειο και αναγραφή συνθημάτων στην ευρύτερη περιοχή. Τα συνθήματα στις αφίσες ήταν:

Σ' ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΗ ΑΛΛΟΦΥΛΟΙ  ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΤΗΣΟΥΝ ΠΟΤΕ
(με κεντρική φιγούρα τη δρεπανηφόρο Μανιάτισσα, σύμβολο όχι μόνο ενεργητικής αντίστασης αλλά και άγριας αντεπίθεσης απέναντι στους αλλόφυλους εισβολείς)

Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΣΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ, ΕΣΥ ΘΑ ΣΚΥΨΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ; 

Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΑΝ ΕΙΧΕ ΝΙΚΗΣΕΙ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ









 





































Τα συνθήματα που ανεγράφησαν ήταν: 

ΟΙ ΤΟΙΧΟΙ ΕΠΕΣΑΝ, ΜΑ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ ΟΧΙ

Ο ΧΙΤΛΕΡ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ

ΕΥΡΩΠΗ ΞΥΠΝΑ

ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ

ΖΗΤΩ ΟΙ ΧΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ

ΤΟ ΠΙΟ ΒΑΘΥ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΥΓΗ 

































Η δράση για τη διάδοση του Εθνικοσοσιαλισμού επιβάλλεται και συνεχίζεται


πηγή: εδώ και εδώ


Ristorante Verona