Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Εθνικοσοσιαλισμός σημαίνει αγάπη για τη Φυλή, την Πατρίδα, τον Λαό



Αδόλφος Χίτλερ, Μάιν Καμπφ:
«... Στα δύο δωμάτια ενός υπογείου μένει η επταμελής οικογένεια ενός εργάτη.[...] 
[...] Η στενότητα του χώρου της κατοικίας γίνεται κάθε στιγμή αφορμή για καυγάδες και στεναχώριες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ζουν μαζί, αλλά είναι σωριασμένοι ο ένας πάνω στον άλλο. Οι παραμικρές διαφωνίες που θα περνούσαν απαρατήρητες σε ένα άλλο ευρύχωρο σπίτι, εδώ μεταβάλλονται σε έριδες κι ατέλειωτη γκρίνια. Και οι καυγάδες των παιδιών μεταξύ τους γρήγορα ξεχνιούνται. Όμως των γονιών οι καθημερινές φιλονικίες γίνονται συχνά χυδαίες και αφάνταστα απάνθρωπες. Αποτέλεσμα: τα παιδιά παίρνουν μαθήματα. Πρέπει να 'χει ζήσει κανείς σε τέτοια μέρη για να καταλάβει μέχρι πού μπορούν να οδηγήσουν τον άνθρωπο η μέθη και οι κακές συναναστροφές. 

Ένα δυστυχισμένο χαμίνι 6 χρονών, ξέρει όλα όσα θα μπορούσαν και έναν έφηβο ακόμη να εκπλήξουν. Αυτός ο μικρός πολίτης, δηλητηριασμένος ηθικά και φυσιολογικά υπανάπτυκτος, πηγαίνει στο δημόσιο σχολείο και μαθαίνει ίσα-ίσα γραφή και ανάγνωση. Δεν γίνεται λόγος για διαβάσματα στο σπίτι, όπου κοροϊδεύουν και μιλούν με τα χειρότερα λόγια για το σχολείο και τους δασκάλους. Κανένα δημόσιο ίδρυμα, από τα σχολεία ως τα ανώτατα κρατικά, δεν τους εμπνέει σεβασμό. Θρησκεία, ηθική, έθνος και κοινωνία, όλα σέρνονται μέσα στη λάσπη. Και όταν το αγοράκι αφήσει το σχολείο, στα δεκατέσσερά του χρόνια, δεν έχει τίποτε μέσα του: μια απίστευτη κοροϊδία για όλα όσα έχουν θετική σημασία, μια καυστική αυθάδεια κι ανηθικότητα χαρακτηρίζουν κάθε του ενέργεια. 

Τι ενδιαφέρον, τι εξέλιξη θα έχει στη ζωή που πάει να μπει, αυτός ο μικρός άνθρωπος που τίποτα δεν σέβεται και που ξέρει πια όλη τη χυδαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης...    

Το παιδί των δεκατριών ετών γίνεται στα δεκαπέντε του ένας δηλωμένος υβριστής κάθε εξουσίας. Έμαθε να ξεχωρίζει το βούρκο και τη βρωμιά, αποδιώχνοντας κάθε τι που θα μπορούσε να του υψώσει το πνεύμα. 

Και τώρα η ανδρική του σταδιοδρομία. 
Θα ακολουθήσει τα διδάγματα που πήρε όταν ήταν μικρός, από τον πατέρα του.  Θα γυρίζει στο σπίτι, ο θεός ξέρει πότε, θα δέρνει τη μητέρα του, θα βλαστημάει τον θεό κι όλο το σύμπαν μέχρι που να τον κλείσουν σε κανένα αναμορφωτήριο. 
Εκεί θα πάρει το τελευταίο λουστράρισμα. 
Και οι αγαθοί μας αστοί, απορούν για τον αδύνατο ''πατριωτισμό'' αυτού του νεαρού πολίτη!
Ο αστικός κόσμος βλέπει κάθε μέρα στο θέατρο και στον κινηματογράφο, στα φθηνά βιβλία και στον κίτρινο Τύπο πώς ξεχύνεται με τους κουβάδες το δηλητήριο πάνω στον λαό κι όμως εκπλήσσεται  για τα "ελαφρά ήθη'' και την ''εθνική αδιαφορία'' των μαζών! Λες και ο κινηματογράφος, ο αμφιβόλου ποιότητος Τύπος και όλα τα άλλα διαδίδουν το εθνικό μας μεγαλείο! Για να μην αναφερθώ στην εκπαίδευση που έχουν λάβει οι νέοι...


Έμαθα τότε και κατάλαβα βαθιά μέσα μου ένα μεγάλο αξίωμα που ως τότε δεν το είχα υποπτευθεί:

Για τη μεταβολή ενός λαού σε έθνος προϋποτίθεται η δημιουργία υγιών κοινωνικών συνθηκών, απαραίτητων για την εκπαίδευση του ατόμου. Μόνον όποιος μάθει μέσα στο σπίτι ή στο σχολείο να εκτιμά το μεγαλείο της χώρας του στον πολιτισμικό, στον οικονομικό και προπάντων στον πολιτικό τομέα, μόνον αυτός θα μπορέσει να αισθανθεί -και θα την αισθανθεί- την περηφάνια ότι ανήκει σ' αυτή τη χώρα.

Αγωνιζόμαστε γι' αυτό που αγαπάμε,
αγαπάμε ό,τι εκτιμούμε
και για να εκτιμήσουμε κάτι πρέπει να το γνωρίσουμε.[...]

[...]Μονάχα ένας ηλίθιος θα μπορούσε, βλέποντας αυτή την τεράστια προσπάθεια που γινόταν να δηλητηριάσουν τον λαό, να καταδικάσει το θύμα. Αντίθετα, θα 'πρεπε να κατηγορήσω τον εαυτό μου που έμενε αμέτοχος  όλα αυτά τα χρόνια, που δεν φρόντισα να υπεισέλθω στα βαθύτερα αίτια της επιτυχίας των σοσιαλδημοκρατών. Τότε κατάλαβα τη σημασία που είχε το γεγονός, ότι ο λαός δεν διάβαζε παρά αριστερά βιβλία, κόκκινες εφημερίδες, δεν ανήκε παρά σε κόκκινες οργανώσεις κ.τ.λ. Είδα να μου αποκαλύπτονται, μέσα στη σκληρή λάμψη τους τα αποτελέσματα αυτής της χωρίς οίκτο θεωρίας. ...» 



Σίτσα Καραϊσκάκη, Ψυχικό και Πνευματικό Δηλητήριο:

"Δεν χρειάζεται να είναι κανείς κομμουνιστής για να βρίσκεται στο στρατόπεδο των μπολσεβίκων [...]
Άνθρωποι από διάφορους λαούς και κόμματα παίρνουν μέρος στο καταστροφικό αυτό παιχνίδι, παραβλέποντας τον κίνδυνο υποδούλωσης, διότι πιστεύουν ότι θα φανούν τόσο ικανοί, ώστε να εξαπατήσουν τους κομμουνιστές και να εξυπηρετήσουν μόνο το προσωπικό τους συμφέρον. Αυτό που τους περιμένει όμως είναι να «την πάθουν», διότι είναι άπειροι ερασιτέχνες και ανίδεοι αρχάριοι στην «τέχνη» της υπουλότητας και της πονηρίας, και θα νικηθούν από τον μεγάλο διδάσκαλο του φθόνου, θα καταπιεστούν και θα εξολοθρευτούν. 

Η ψυχή του κομμουνιστή δεν κλίνει καθόλου προς το αισθάνεσθαι και το συναισθάνεσθαι, τουναντίον είναι σκληρή και, μέσα σ’ αυτή τη σκληρότητα, αυτοκυρίαρχη. Από ολόκληρη τη ζωή του αισθήματος, της απέμεινε ως υπόλοιπο το μίσος, ο φθόνος και η μανία εκδικήσεως. 

Ο μπολσεβικισμός δεν δείχνει μόνο τις συνηθισμένες του εκδηλώσεις. Δεν έχει μόνο μία πολιτική και οικονομική πλευρά, αλλά είναι, κατά βάθος, φαινόμενο της κουλτούρας και, μάλιστα, φαινόμενο της αποσυνθέσεως του πολιτισμού και της καταστροφής του".



Και, επειδή, μέρες που είναι, κάποιοι φαίνεται να αγνοούν το αυτονόητο, ότι, δηλαδή, εθνικές λύσεις δεν μπορούν να δοθούν από μη εθνικές κυβερνήσεις, και για να υποστηρίξουν τη θέση τους (και να παραπλανήσουν ως προς τα πραγματικά τους κίνητρα, που είναι η εξυπηρέτηση κρυφών και "ανίερων" συνεργασιών με προσωπικά οφέλη) ισχυρίζονται ότι οι μπολσεβίκοι "δεν είναι όπως παλιά, αλλάξανε....", 


 
Μετά τον νόμο για την ιθαγένεια στους ξένους, έτοιμοι για νέες εθνικές επιλογές...

παρ' ότι ούτε καν οι ίδιοι οι μπολσεβίκοι λέγουν ή δείχνουν κάτι τέτοιο (το αντίθετο, μάλιστα), παραθέτουμε για άλλη μια φορά από το Μάιν Καμπφ, τα λόγια του Χίτλερ:

"Μόνον οι αστοί με τη νοοτροπία τους την αρρωστημένη μπορούσαν να πρεσβεύουν τούτο το απίστευτο: ότι ο μαρξισμός είχε ίσως προοδεύσει εθνικά και πως τα απόκοσμα και μισητά εκείνα πλάσματα, οι ηγέτες του 1918 [σ. R.V., αναφέρεται στην μπολσεβικική επανάσταση των Σπαρτακιστών] -που προκάλεσαν τον θάνατο δύο εκατομμυρίων Γερμανών για να βοηθηθούν στην προσπάθειά τους να καταλάβουν διάφορες κυβερνητικές θέσεις- αίφνης θα πλήρωναν τον φόρο τους στην εθνική συνείδηση. Ήταν μια θεωρία ανάρμοστη όσο και ανόητη στ' αλήθεια να πιστεύουμε πως αυτοί που είχαν άλλοτε προδώσει την πατρίδα τους, θα γίνονταν απ' τη μια στιγμή στην άλλη μαχητές της γερμανικής ελευθερίας. Ούτε να το σκεφτεί κανείς κάτι τέτοιο! Όπως η ύαινα δεν αφήνει το ψοφίμι, έτσι κι ο μαρξιστής δεν μπορεί να ζήσει, δίχως να προδώσει την πατρίδα του!"


Ristorante Verona

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟ


''O Νταβούτογλου δηλώνει ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να πληρώσει το χρέος μας για λύση στο Αιγαίο και το Κυπριακό!


Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ξεπεράσει η Ελλάδα την οικονομική κρίση και ό,τι χρειάζεται στους τομείς του τουρισμού και του εμπορίου» δήλωσε ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου.

Προηγήθηκε ανάλογη δήλωση του Τούρκου υπουργού Ενέργειας. Η περί Ελλάδας συζήτηση στην Τουρκία εξελίσσεται με αφορμή χθεσινή δήλωση βουλευτή του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP) «να αναλάβει η Τουρκία το χρέος ύψους 1,6 δισ. ευρώ της Ελλάδας προς το ΔΝΤ».

Ο Νταβούτογλου είπε σήμερα ότι «εμείς θέλουμε να είναι ισχυρή η Ελλάδα. Θέλουμε να γίνει λίμνη ειρήνης το Αιγαίο και να λυθεί το Κυπριακό. Γι’ αυτό, η Τουρκία θα είναι θετική σε κάθε είδους πρόταση συνεργασίας».

Ο Τούρκος πρωθυπουργός ανέφερε, επίσης, ότι «θα μεταβούμε στην Ελλάδα για την προγραμματισμένη συνεδρίαση του Συμβουλίου Συνεργασίας, προκειμένου να συζητήσουμε από κοινού τα βήματα που μπορούμε να κάνουμε μαζί απέναντι στα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας».

Χθες, ο βουλευτής του HDP Ερτουγρούλ Κιουρκτσού είχε δηλώσει ότι «η Τουρκία μπορεί να αναλάβει το χρέος ύψους 1,6 δισ. ευρώ. Έτσι θα κερδίσει τη φιλία του ελληνικού λαού και τη δυνατότητα να μετατραπεί το Αιγαίο σε θάλασσα ειρήνης.

Η Τουρκία κατά το έτος 2013 προχώρησε σε βοήθεια προς διεθνείς οργανισμούς ύψους 1,9 δισ. δολαρίων. Οι πηγές της Τουρκίας είναι αρκετές για τη βοήθεια αυτή προς την Ελλάδα. Μπορεί επίσης να παράσχει τη στήριξη αυτή προς την Ελλάδα και υπό μορφή δανείου με μηδενικό επιτόκιο».

Ερωτηθείς σήμερα σχετικά με τη δήλωση αυτή, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Νιχάτ Ζεϊμπεκτσί είπε ότι «θα το εξετάσουμε, αν υπάρξει επίσημη πρόταση», όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Σχετική ανακοίνωση εξέδωσε σήμερα και ο ηγέτης του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς αναφέροντας ότι «πιστεύουμε πως μπορεί να υπάρξει πιο λογικός συμβιβασμός μεταξύ των δύο πλευρών, πέραν της επιμονής σε προγράμματα λιτότητας. Ελπίζουμε ότι η άλλη πλευρά θα ανταποκριθεί στις προσπάθειες που καταβάλλει η κυβέρνηση της Ελλάδας για να υπάρξει συμβιβασμός».

Στην ανακοίνωση αναφέρονται και τα εξής: «Επαναλαμβάνουμε την υποστήριξή μας προς τον λαό και την κυβέρνηση της Ελλάδας σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές. Στο όνομα μιας Ευρώπης των ενωμένων χωρών στη βάση της συμπαράστασης, στηρίζουμε τον λαό και την κυβέρνηση της Ελλάδας και το ΣΥΡΙΖΑ''.


...Γιατί οι υπόδουλες, οικονομικά, πολιτικά, πνευματικά, χώρες δεν είναι σε θέση να δίνουν περήφανες απαντήσεις...

RV

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ



Άραγε, μπορεί κανείς σήμερα να φανταστεί ότι ένας άνδρας που έχει σκοπό να απαλλάξει τον κόσμο από τον μαρξισμό, μιλάει σε ανοικτή συγκέντρωση οργανωμένων κομμουνιστών, που έχουν λάβει εντολή να τον γιουχάρουν και ότι στο τέλος οι ίδιοι οι οργανωμένοι οπαδοί του κομμουνιστικού κόμματος τον χειροκροτούν γιατί κέρδισε τις καρδιές τους; 

Αυτός ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ. 

Όταν ο Γκαίμπελς διάβασε το «Ο Αγών Μου», το 1925, σημείωσε στο ημερολόγιό του: 
«Ποιος είναι αυτός ο άνδρας; Μισός πληβείος, μισός θεός. Είναι αυτός πραγματικά ο Ιησούς ή ο Ιωάννης ο Βαπτιστής;». 
Μερικά χρόνια αργότερα, είπε: «Μόνο τώρα συνειδητοποιώ τι σημαίνει για μένα και για το κίνημα ο Χίτλερ. Τα πάντα! Τα πάντα!»... 


Αυτή ήταν η δύναμη και η προσωπικότητα που σήμερα σκοπίμως προσπαθούν να αποκρύψουν είτε να μειώσουν. Η δύναμη του Χίτλερ. 

Σήμερα θα παρουσιάσουμε αποσπάσματα από ένα κείμενο, γραμμένο σε μορφή ημερολογίου, ενός εβραιομπολσεβίκου, του Ντιέγκο Ριβέρα. Διαβάστε τι γράφει ο ίδιος για το τι έζησε στην Γερμανία του 1928. Απολαύστε το από το στόμα ενός φανατικού εβραίου.

Παρακάτω περιγράφει την εμπειρία του από μια προεκλογική ομιλία του Αδόλφου Χίτλερ, το 1928 στην έδρα του κομμουνιστικού κόμματος στο Βερολίνο. 

"Λίγες μέρες αργότερα είδα τον Αδόλφο Χίτλερ να απευθύνεται σε μια μαζική συνάντηση στο Βερολίνο, ένα τετράγωνο πριν από ένα κτίριο τόσο τεράστιο που καταλάμβανε το σύνολο του συγκροτήματος. Η οικοδομή αυτή ήταν η έδρα του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος.[...] 
[...]Στα αριστερά μου στάθηκε ο Τέλμαν, γενικός γραμματέας του Κόμματος. Ο Μίντσενμπεργκ εξηγούσε τα σχόλιά μου στον Τέλμαν, και μετέφραζε την ομιλία του Χίτλερ σε μένα.[...]

[...]Καθώς ετοιμαζόταν να μιλήσει, ο Χίτλερ ορθώθηκε άκαμπτα, σαν να περίμενε να διογκωθεί και να γεμίσει το μεγάλο αγγλικό στρατιωτικό αδιάβροχό του ώστε να μοιάζει με γίγαντα. Στη συνέχεια, έκανε ένα νεύμα για να επικρατήσει σιωπή. Μερικοί κομμουνιστές εργαζόμενοι τον αποδοκίμασαν, αλλά μετά από λίγα λεπτά όλο το πλήθος σώπασε απολύτως.[...]


[...]Κάτι σε αυτόν πρέπει να ανατάραξε τα βαθύτερα κέντρα των Γερμανών ομοεθνών του, γιατί μετά από λίγο ένιωσα ένα περίεργο μαγνητικό ρεύμα να ρέει μεταξύ του και του πλήθους. Τόσο βαθύ ήταν που, όταν τελείωσε, μετά από δύο ώρες ομιλίας, υπήρξε ένα δευτερόλεπτο πλήρους σιγής. Ούτε καν οι κομμουνιστικές ομάδες νεολαίας, που είχαν εντολή να τον γιουχάρουν, δεν το έκαναν. Τότε η σιωπή έδωσε τη θέση της σε ένα τεράστιο, εκκωφαντικό χειροκρότημα από όλη την πλατεία.
Καθώς έφευγε, οι οπαδοί του Χίτλερ έκλεισαν τις γραμμές γύρω του με όλα τα σημάδια της αφοσιωμένης πίστης.[...] 

[...]Όσο για μένα, ήμουν τόσο χαμένος και προβληματισμένος, που δεν μπορούσα να δω τίποτα για να γελάσω. Αισθάνθηκα πραγματικά βουτηγμένος στη θλίψη.[...]

[...]Τώρα πια όμως ο Μίντσενμπεργκ δεν χαμογελούσε. Είχε παρακολουθήσει τον Χίτλερ, που βρισκόταν σχεδόν στην άλλη άκρη της πλατείας. 


Παρατήρησε ότι ο κόσμος τον χειροκροτούσε ακόμα. Πριν φύγει από την πλατεία, ο Χίτλερ γύρισε και έδωσε το ναζιστικό χαιρετισμό. Αντί για αποδοκιμασίες, το χειροκρότημα γιγαντώθηκε. Ήταν σαφές ότι ο Χίτλερ είχε κερδίσει πολλούς οπαδούς ανάμεσα στους αριστερούς εργαζόμενους. Ο Μίντσενμπεργκ ξαφνικά έγινε χλωμός κι έπιασε το χέρι μου.
Ο Τέλμαν κοίταξε έκπληκτος και τους δύο μας. Χαμογέλασε αδύναμα και χάιδεψε το κεφάλι μου. Στα ρώσικα, που ακούγονταν βαριά με τη γερμανική προφορά του, είπε, «Νιτσεβό, νιτσεβό» (Δεν είναι τίποτα, απολύτως τίποτα)...."


Ristorante Verona

Aπουσία κάθε ευθύνης κι υπεύθυνου προσώπου



Αυτό που κατά πρώτο λόγο πρόσεξα ήταν η τέλεια κι εκπληκτική απουσία κάθε ευθύνης κι υπεύθυνου προσώπου, από εκεί μέσα.( Κοινοβούλιο Αυστρίας)
Το κοινοβούλιο παίρνει μια απόφαση: για όλες τις καταστροφές που μπορεί να ακολουθήσουν κανείς δεν είναι υπεύθυνος, κανείς δεν θα δώσει λογαριασμό. Γιατί τέλος πάντων δεν πρέπει κάποιος να είναι υπεύθυνος; όταν μια τέτοια παρόμοια αποτυχία συμβεί ώστε η κυβέρνηση να υποχρεωθεί σε παραίτηση ή χάσει την πλειοψηφία; Μια αμφισβητούμενη πλειοψηφία μπορεί ποτέ να έχει ευθύνη ; 
Γιατί η ιδέα της ευθύνης μπορεί να διατυπωθεί αλλιώς, παρά από ένα ορισμένο  και παραδεκτό πρόσωπο ;
 
Πως ένας άνθρωπος με χαρακτήρα μπορεί να έστω και να δεχτεί ότι υπάρχει μια σύγκρουση ανάμεσα στην παρούσα κατάσταση και σε αυτήν που κρίνει ο ίδιος πιο σωστή, ή ακριβώς πιο τίμια; Που βρίσκεται εδώ το σύνορο που χωρίζει το καθήκον απέναντι στο πλήθος και τις υποχρεώσεις ενός τίμιου ανθρώπου;
[...] Όμως στην τελευταία της ανάλυση αυτή η θαυμάσια εφεύρεση, η Δημοκρατία, μας αποκαλύπτει ένα φαινόμενο που σκανδαλωδώς παρατηρείται κι επισημαίνεται στις μέρες μας με μια διασταυρούμενη ένταση: είναι η ανανδρία των περισσότερων από τους υποτιθέμενους ''ηγέτες'' μας. Τι ευκαιρία για αυτούς, όταν πήραν μιαν απόφαση μιας κάποιας σημασίας, να τρέξουν και να φυλαχτούν κάτω από την ομπρέλα της πλειοψηφίας! Φτάνει να δεις μια μόνη φορά, αυτούς τους λωποδύτες της πολιτικής να εκλιπαρούν με αγωνία κάθε φορά που θα πάρουν μιαν απόφαση, την έγκριση της πλειοψηφίας για να αποκτήσουν έτσι τους αναγκαίους ''συνένοχους'' και να μπορέσουν μετά, σε κάθε περίπτωση, να πλύνουν τα χέρια τους από κάθε ευθύνη! ¨Ενας δίκαιος άνθρωπος, ένας τίμιος δεν θα αισθανθεί παρά αηδία κι απέχθεια, μπροστά σε παρόμοιες μεθόδους πολιτικής ενεργητικότητας. Αυτός που αρνείται να πάρει επάνω του τις προσωπικές του ευθύνες για τις πράξεις του και που ζητεί πάντα να καλύπτεται, δεν είναι παρά ένας άθλιος δειλός. Κι όταν οι ηγήτορες ενός έθνους είναι τέτοια εκτρώματα, θα ξεσπάσουν πολύ σύντομα τα αποτελέσματα. Δεν έχουν πια το κουράγιο να φερθούν με σοβαρότητα, προτιμούν να αδικήσουν ασυλλόγιστα, παρά να πάρουν μιαν απόφαση και κανείς τους δεν μπαίνει μπροστά να πληρώσει για το άτομο του αν μια πράξη προβλέπει την άμεση καθαίρεση του.
 
Γιατί είναι ένα πράγμα που δεν πρέπει, δεν έχουμε το δικαίωμα να το ξεχνάμε: η πλειοψηφία δεν μπορεί ποτέ να αντικαταστήσει το άτομο. Αντιπροσωπεύεται πάντα όχι μονάχα από ηλίθιους, αλλά ακόμα κι από δειλούς. Κι είναι το ίδιο αλήθεια πως εκατό τρελά μυαλά δεν αξίζουν ένα σωστό  και εκατό δειλοί ποτέ δεν θα πάρουν μια ηρωική απόφαση.
Δεν υπάρχει εξουσία τόσο ψεύτικη, εξεταζόμενη αντικειμενικά, όσο η κοινοβουλευτική.
 
Αδόλφος Χίτλερ - Ο Αγών μου 
 
 
RV

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Πρέπει να γνωρίζεις

 
 
- Είναι αλήθεια πως εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια διάκριση ανάμεσα στους διοικητικά υπεύθυνους (ή για να το πούμε καλύτερα ''θα έπρεπε να είναι'' υπεύθυνοι) για τις υποθέσεις ενός κράτους, ανάμεσα στην πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών πολιτικάντηδων, και τέλος ανάμεσα στο μεγάλο πλήθος του ανόητου κοπαδιού του λαού μας που η υπομονή του εξισώνεται με την βλακεία.
Οι πρώτοι ξέρουν αυτό που θέλουν.
Οι άλλοι βαδίζουν μαζί με τους πρώτους άλλοτε σαν μυημένοι κι άλλοτε σαν πολύ δειλοί για να αντισταθούν αποφασιστικά στην πραγματοποίηση του σχεδίου που υποψιάσθηκαν και που διαισθάνονται τον κίνδυνο.
Οι τελευταίοι υποτάσσονται από ακατανοησία και βλακεία.
 
- Είναι πραγματικά αταίριαστο να ξεσηκωθεί ένα έθνος ενάντια στην εξωτερική καταπίεση δίχως να έχει αποκτήσει από πριν συνείδηση για αυτό που πάει να κάνει, ή αντίθετα κάθε μεγάλη επιτυχία σχετικά με την εξωτερική πολιτική, να μην επιδρά στο ξύπνημα του εθνικού συναισθήματος.
Η πείρα έχει αποδείξει πως κάθε αγώνας που γίνεται για την απελευθέρωση ενός λαού, αναπτύσσει μέσα του τον πατριωτισμό και κατόπιν στρέφει την προσοχή στα αντεθνικά στοιχεία που τον περιτριγυρίζουν.
Καταστάσεις και πρόσωπα που τα ανεχόμαστε σε καιρούς ειρήνης και που δεν τους δίνουμε καθόλου προσοχή, ξεσηκώνονται την εποχή που ο πατριωτισμός συγκινεί και συνταράσσει ως τα βάθη ένα έθνος και προβάλλουν αντιρρήσεις που φτάνουν ως την ανοιχτή αντίσταση,συχνά μοιραία.
 
-  Αυτή την εξυπνάδα των Εβραίων να στρέφουν την προσοχή της κοινής γνώμης απασχολώντας την αλλού,μπορούμε ακόμα και σήμερα να την παρατηρήσουμε.
 
- Τα δυνατότερα μυαλά του ιουδαϊσμού πιστεύουν πως βλέπουν κιόλας να πλησιάζει η στιγμή που θα πραγματοποιηθεί η προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης και που το Ισραήλ θα καταπνίξει τους άλλους λαούς.
- Ο μπολσεβικικός κόσμος δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν αγκαλιάσει όλο τον πλανήτη μας.
Αν μένει έστω κι ένα κράτος που να διατηρεί ακόμη την ενεργητικότητα του και την εθνικιστική μεγαλοσύνη του ,η παγκόσμια αυτοκρατορία που θέλουν να οικοδομήσουν οι Εβραίοι σατραπίσκοι θα νικηθεί,καθώς και κάθε τυραννία,απ' την δύναμη της εθνικιστικής ιδέας.
- Σ' ολόκληρη την Δυτική Ευρώπη η Δημοκρατία θεωρείται ο πρόδρομος του μαρξισμού,που δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα χωρίς αυτήν. Η Δημοκρατία αποτελεί το πεδίο καλλιέργειας για την επιδημία αυτής της πανούκλας. Και βρίσκει την σωστή του έκφραση με το έκτρωμα του κοινοβουλευτισμού. Ότι θείο υπάρχει μέσα στην Δημοκρατία πνίγεται δυστυχώς από τον βούρκο του κοινοβουλευτισμού.

Αδόλφος Χίτλερ
 
 
RV

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Τι πρέπει να ξέρεις πριν ψηφίσεις στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου



Το κοινοβούλιο είναι ο κηφήνας της εθνικής κυψέλης.
Τα δημόσια ταμεία και τα χρήματα για την πρόνοια κατακλέβονται. Πίσω από όλα βρίσκονται οι Εβραίοι ,που κινούν τα πιόνια τους στην σκακιέρα ,τα βάζουν να μιλάνε,να ψηφίζουν και να εισπράττουν τα βουλευτικά επιδόματα- ενώ οι ίδιοι κρατούν τα ηνία της εξουσίας.
Όταν θέλουν κάτι από εμάς ,τότε είμαστε ''ο ελεύθερος και κυρίαρχος λαός που αποφασίζει ο ίδιος μέσω των εκλεγμένων εκπροσώπων του''.
Αν όμως θελήσουμε εμείς κάτι από την κυβέρνηση ,τότε είμαστε πλέμπα.  Η συνισταμένη όλων αυτών είναι η λεγόμενη δημοκρατία.

Γιόζεφ Γκαίμπελς


Ας δούμε τώρα απόσπασμα από το διάγγελμα του Τσίπρα που ανακοίνωσε το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου :

Ελληνίδες και Έλληνες,
Αυτή τη στιγμή βαραίνει πάνω μας ιστορική η ευθύνη απέναντι στους αγώνες και στις θυσίες του ελληνικού λαού για την κατοχύρωση της Δημοκρατίας και της εθνικής μας κυριαρχίας. Η ευθύνη μας απέναντι στο μέλλον της χώρας μας.
Και η ευθύνη αυτή μας υποχρεώνει να απαντήσουμε στο τελεσίγραφο με βάση την κυρίαρχη βούληση του ελληνικού λαού.

Πριν από λίγο συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο στο οποίο εισηγήθηκα την διοργάνωση δημοψηφίσματος, προκειμένου ο ελληνικός λαός κυρίαρχα να αποφασίσει.
[...] Σας καλώ όλους και όλες με εθνική ομοψυχία, ενότητα και ψυχραιμία να πάρουμε τις αποφάσεις που μας αξίζουν.
Για εμάς, για τις επόμενες γενιές, για την ιστορία των Ελλήνων. Για την κυριαρχία και την αξιοπρέπεια του λαού μας"

Η λέξη ''κυριαρχία'' μέσα σε 10 γραμμές αναφέρεται 4 φορές !  Ο Γκαίμπελς λέει : '' Όταν θέλουν κάτι από εμάς ,τότε είμαστε ''ο ελεύθερος και κυρίαρχος λαός που αποφασίζει ο ίδιος μέσω των εκλεγμένων εκπροσώπων του''.


Πριν ψηφίσεις να θυμάσαι κι αυτό:

Η Διεθνής του Κεφαλαίου δεν είναι τόσο ανόητη ώστε να υποδουλώσει όλα τα έθνη και τους λαούς με τον ίδιο τρόπο ταυτόχρονα. -η υποδούλωση πραγματοποιείται σταδιακά ,βήμα-βήμα, και σε ένα έθνος την φορά.

Έτσι κανένα έθνος δεν συγκρίνει την δική του περίπτωση με εκείνη κάποιου άλλου έθνους και καθένα θεωρεί ότι μπορεί να σωθεί αν ενδώσει και συμμορφωθεί ,ώσπου φτάνει πια η στιγμή που είναι πολύ αργά και είναι η σειρά και αυτου του έθνους να θυσιαστεί στον Μολώχ του Καπιταλισμού.

Επίσης, Γιόζεφ Γκαίμπελς


Πηγή: Europa Erwache 

RV

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

ΤΟ ΑΠΕΧΘΕΣ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΥ


Η ψυχική και πνευματική κατάσταση των μπολσεβίκων του ΣΥΡΙΖΑ αποτυπώνεται στην εμφάνιση και στην όλη εν γένει στάση τους. 

ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ

ΜΠΑΛΤΑΣ


ΚΑΛΟΓΕΡΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΚΟΥΡΑΚΗΣ

ΨΑΡΡΕΑ

ΜΑΝΙΟΣ

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΦΙΛΗΣ 

ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΥ

ΜΙΧΕΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ

ΓΑΪΤΑΝΗ

ΣΚΟΥΦΑ

ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

ΔΟΥΡΟΥ

ΚΟΤΖΙΑΣ

ΒΑΓΕΝΑ

ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ

ΖΕΡΔΕΛΗΣ

 ΘΕΛΕΡΙΤΗ

ΒΟΥΤΣΗΣ

ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ

ΘΕΟΠΕΦΤΑΤΟΥ

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΓΙΩΝΑΚΗ

ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ

ΣΤΑΜΑΤΑΚΗ

ΣΩΤΗΡΙΟΥ

ΡΙΖΟΣ 

ΦΩΤΙΟΥ

ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ

ΙΓΓΛΕΖΗ

ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ

ΟΥΖΟΥΝΙΔΟΥ

ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ



Ristorante Verona